Κλιματική κρίση και ενέργεια: Το κλιματικό αποτύπωμα των ανισοτήτων

Eρευνα – Ανάλυση: καθ. Γιάννης Μανιάτης
Με τη συνεργασία των μεταπτυχιακών φοιτητών/τριών: Ι. Βούλγαρη , Α. Μανώλη

Η κλιματική κρίση είναι κρίση ανισοτήτων. Το πλουσιότερο 10% του παγκόσμιου πληθυσμού ευθύνεται για το 48% των εκπομπών, ενώ το φτωχότερο 50% μόλις για το 8%. Το πλουσιότερο 1% ευθύνεται για περίπου το 15% της χρήσης του ανθρακικού προϋπολογισμού των τελευταίων 30 ετών, ενώ το φτωχότερο 50% για μόλις το 7%. Από το 1990, το μερίδιο εκπομπών του πλουσιότερου 1% και 0,1% έχει αυξηθεί κατά 13% και 32% αντίστοιχα, ενώ του φτωχότερου 50% έχει μειωθεί κατά 3%. Στο επίκεντρο της COP30 είναι συζητήσεις για τη φορολόγηση των υπερπλουσίων ως δίκαιη και αναγκαία λύση για τη χρηματοδότηση της πράσινης μετάβασης.

Ποια κράτη πετούν περισσότερο φαγητό

Παγκοσμίως, το 30% των τροφίμων που παράγονται δεν καταναλώνεται ποτέ· με το 13% αυτών να απορρίπτεται πριν καν φτάσει στον προορισμό του και το 17% να σπαταλάται (νοικοκυριά, λιανεμπόριο και επιχειρήσεις εστίασης). Η υποσαχάρια Αφρική πλήττεται ιδιαίτερα, με το 23% των διαθέσιμων τροφίμων να χάνεται, συγκριτικά με το 14% της Ασίας, το 10% της Β. Αμερικής και το μόλις 6% της Ευρώπης. Ανά χώρα, οι υψηλότερες απόλυτες τιμές ετήσιας σπατάλης τροφίμων καταγράφονται σε Κίνα, Ινδία και ΗΠΑ. Ωστόσο, η ανά κάτοικο σπατάλη είναι διαφορετική, με πρωτιά της Βραζιλίας (94 kg/κάτοικο) και την Γκάνα (84 kg/κάτοικο) να ακολουθεί.