Σαν σήμερα, στις 17 Μαρτίου 2023, το ελληνικό ποδόσφαιρο αποχαιρετούσε έναν από τους τελευταίους μεγάλους του άρχοντες. Ο Μίμης Παπαϊωάννου, η εμβληματική μορφή της ΑΕΚ, ο άνθρωπος που ταύτισε το όνομά του με τις πιο λαμπρές σελίδες της Ένωσης και της Εθνικής Ελλάδας, έφευγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών, σκορπίζοντας θλίψη όχι μόνο στον κόσμο της ΑΕΚ αλλά σε ολόκληρο το φίλαθλο κοινό της χώρας.
Η 17η Μαρτίου εκείνης της χρονιάς δεν ήταν απλώς η ημέρα της κηδείας του. Ήταν η ημέρα του ύστατου χαίρε σε έναν αθλητή που δεν υπήρξε μόνο μεγάλος ποδοσφαιριστής, αλλά σύμβολο ήθους, αρχοντιάς και ελληνικής ποδοσφαιρικής κλάσης. Η σορός του τέθηκε από νωρίς σε λαϊκό προσκύνημα στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδας, απέναντι από την OPAP Arena στη Νέα Φιλαδέλφεια, εκεί όπου χτυπούσε η καρδιά της ΑΕΚ, της ομάδας που υπηρέτησε επί 17 ολόκληρα χρόνια. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας ακολούθησε η ταφή του, με την ΑΕΚ να αναλαμβάνει την ευθύνη της εξοδίου ακολουθίας για να αποδώσει τιμές στον μεγάλο της αρχηγό.
Ο Μίμης Παπαϊωάννου είχε έρθει στην ΑΕΚ το καλοκαίρι του 1962 από τη «Νέα Γενεά» Νέας Νικομήδειας Ημαθίας και δεν άργησε να αποδείξει πως δεν ήταν ένας απλός ταλαντούχος επαρχιώτης ποδοσφαιριστής, αλλά μια σπάνια ποδοσφαιρική φυσιογνωμία. Σε 566 επίσημους αγώνες με τα κιτρινόμαυρα σημείωσε 289 γκολ, κατέκτησε πέντε πρωταθλήματα και τρία Κύπελλα, αναδείχθηκε δύο φορές πρώτος σκόρερ στην Α’ Εθνική και έβαλε την υπογραφή του σε αμέτρητες μεγάλες στιγμές της ΑΕΚ.
Δεν ήταν όμως μόνο οι αριθμοί που τον ανέβασαν στο πάνθεον. Ο Παπαϊωάννου ήταν από εκείνους τους παίκτες που σφράγισαν μια ολόκληρη εποχή. Αριστεροπόδαρος, με μοναδική τεχνική, εκτελεστική δεινότητα αλλά και σπάνια δημιουργική αντίληψη, μπορούσε να κάνει τα πάντα μέσα στο γήπεδο. Παρότι δεν είχε το ύψος του κλασικού φορ, έμεινε στην ιστορία για τις κεφαλιές του, προϊόν ενός εντυπωσιακού επιτόπιου άλματος που τον έκανε να μοιάζει σαν να αιωρείται. Δεν είναι τυχαίο ότι 49 από τα γκολ του στην Α’ Εθνική ήρθαν με το κεφάλι, ενώ μία από τις πιο αξέχαστες στιγμές της ευρωπαϊκής ιστορίας της ΑΕΚ ήταν η ασύλληπτη κεφαλιά του απέναντι στην Κουίνς Παρκ Ρέιντζερς, στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ του 1977.
Για χρόνια υπήρξε η ηγετική μορφή της ΑΕΚ. Από το 1969, όταν αποχώρησε ο Ανδρέας Σταματιάδης, φόρεσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού και το τίμησε όπως λίγοι. Με εκείνον μπροστάρη η ΑΕΚ σήκωσε το πρωτάθλημα του 1971 και το νταμπλ του 1978, ενώ η παρουσία του στην Ευρώπη υπήρξε για δεκαετίες σημείο αναφοράς για το κλαμπ. Παρέμεινε για πολλά χρόνια ο πρώτος σκόρερ και κορυφαίος σε συμμετοχές της ΑΕΚ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις, μέχρι να αλλάξουν οι εποχές και να αυξηθούν οι αγώνες.
Η αναγνώρισή του δεν περιορίστηκε στα ελληνικά σύνορα. Το 2000, η Διεθνής Υπηρεσία Στατιστικής Ποδοσφαίρου τον ανέδειξε κορυφαίο Έλληνα ποδοσφαιριστή του αιώνα, μια διάκριση που αποτύπωνε όχι μόνο τα κατορθώματά του με την ΑΕΚ, αλλά και τη συνολική του προσφορά στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Με την Εθνική Ελλάδας μέτρησε 61 συμμετοχές και 20 γκολ, ενώ αργότερα υπηρέτησε το εθνικό συγκρότημα και από άλλο πόστο, ως συνεργάτης του Αλκέτα Παναγούλια στην ιστορική πρόκριση στο Μουντιάλ του 1994.
Πάνω απ’ όλα, όμως, ο Μίμης Παπαϊωάννου υπήρξε μια μορφή καθαρής ποδοσφαιρικής ευγένειας. Σε μια καριέρα 17 ετών δεν αποβλήθηκε ποτέ. Κι αυτό ίσως λέει περισσότερα από κάθε τρόπαιο και κάθε γκολ. Σε ένα ποδόσφαιρο σκληρό, συχνά αντιαθλητικό, εκείνος παρέμεινε τζέντλεμαν, ένας άνθρωπος που κέρδισε τον σεβασμό φίλων και αντιπάλων.
Ο Παπαϊωάννου, όμως, δεν ήταν μόνο ποδοσφαιριστής. Ήταν και άνθρωπος του λαϊκού αισθήματος, με αγάπη για το τραγούδι, συνδεδεμένος με τον Στέλιο Καζαντζίδη και με ξεχωριστή θέση στην ιστορία της ΑΕΚ και έξω από τις τέσσερις γραμμές. Η φωνή του στον ύμνο της ΑΕΚ, το 1971, έδωσε μια άλλη διάσταση στη σχέση του με την Ένωση. Δεν ήταν απλώς ο μεγάλος της αρχηγός. Ήταν η ίδια η ψυχή της.
Και μέσα σε αυτό το βαρύ αποχαιρετιστήριο κλίμα, υπήρξε και ένα ξεχωριστό, βαθιά συμβολικό κατευόδιο με έντονο ποντιακό χρώμα. Σε βίντεο που είχε αναρτήσει τότε ο Γιάννης Παπαδόπουλος από τη Φιλυριά Κιλκίς, ακούστηκε στη λύρα το «Αφήνω γεια σας άρχοντες» ως ένα παρεβγάλεμαν στον αείμνηστο Μίμη Παπαϊωάννου. Στα ποντιακά, το «παρεγβάλλω» σημαίνει κατευοδώνω. Δεν ήταν μια απλή μουσική ανάρτηση. Ήταν ένα διαδικτυακό μοιρολόι τιμής, ένα ποντιακό ύστατο χαίρε σε έναν σπουδαίο Έλληνα, έναν Πόντιο που δόξασε την ΑΕΚ και το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Εκεί βρίσκεται και η ουσία αυτού του αφιερώματος. Ο Μίμης Παπαϊωάννου δεν έφυγε ως ένας παλιός παίκτης που απλώς άφησε πίσω του στατιστικά και τίτλους. Έφυγε ως πρόσωπο ιστορικό, ως κομμάτι μιας Ελλάδας που έβγαζε παίκτες με ποιότητα, ταλέντο, λεβεντιά και χαρακτήρα. Και το παρεβγάλεμαν του Γιάννη Παπαδόπουλου ήρθε να θυμίσει ότι τέτοιες μορφές δεν τις κλαίει μόνο το ποδόσφαιρο. Τις αποχαιρετά και η μνήμη του λαού.
Το Pontosvoice.com (…τ’εμέτερον η λαλία) είναι μια ενημερωτική ιστοσελίδα που σκοπό έχει να ενημερώνει τον Ποντιακό κόσμο για όλα τα νέα που αφορούν τον Ποντιακό Ελληνισμό , δράσεις, εκδηλώσεις, ιστορικά ευρήματα, απόψεις. Είμαστε μια ανοιχτή ομάδα και είμαστε η φωνή όλων , μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για ότι σας απασχολεί στο info@pontosvoice.com
