Σε μια μεγάλη γιορτή του ποντιακού πολιτισμού εξελίχθηκε το «Ποντιακό Πανοΰρ 2026» του Συλλόγου Ποντίων Μεταμόρφωσης Αττικής «Ο Εύξεινος Πόντος», με σχεδόν 1.000 ανθρώπους να δίνουν το «παρών» και το γλέντι να κρατά αμείωτο το κέφι μέχρι τις 5 το πρωί.
Η μεγάλη εκδήλωση πραγματοποιήθηκε το βράδυ του Σαββάτου 12 Σεπτεμβρίου 2026, στο Διαδημοτικό Γήπεδο Μεταμόρφωσης – Λυκόβρυσης, με τον χώρο να γεμίζει από μέλη και φίλους του Συλλόγου, εκπροσώπους ποντιακών σωματείων από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, αλλά και ανθρώπους από συλλόγους που δεν ανήκουν στον ποντιακό χώρο.
Ήταν ένα πραγματικό αντάμωμα γενεών και ανθρώπων, με κοινό σημείο αναφοράς την παράδοση. Η ποντιακή λύρα, το νταούλι, το τραγούδι και ο χορός κυριάρχησαν από νωρίς, με την πίστα να γεμίζει και το πρόγραμμα να εξελίσσεται σε ένα μεγάλο γλέντι που διήρκεσε μέχρι τα ξημερώματα.
Η δύναμη των εθελοντών
Πίσω από τη μεγάλη επιτυχία της διοργάνωσης βρέθηκαν δεκάδες άνθρωποι που εργάστηκαν για να στηθεί και να λειτουργήσει μια εκδήλωση τέτοιου μεγέθους.
Ο Σύλλογος ευχαρίστησε ιδιαίτερα τον πρόεδρο Κωνσταντίνο Χατζηδήμο, το Διοικητικό Συμβούλιο και όλους όσοι συνέβαλαν στην προετοιμασία του Πανοΰρ.
Ξεχωριστή αναφορά έγινε στους εθελοντές, οι οποίοι βρίσκονταν στις επάλξεις πριν, κατά τη διάρκεια αλλά και μετά το τέλος της εκδήλωσης, προσφέροντας χρόνο και προσωπική εργασία.
Ευχαριστίες απευθύνθηκαν επίσης στον δήμαρχο και τη Δημοτική Αρχή για τη στήριξη και τη συνεργασία, καθώς και στους χορηγούς που ενίσχυσαν έμπρακτα τη διοργάνωση.
Ο Σύλλογος ευχαρίστησε ακόμη τον Σάββα Θωμαΐδη για τις εναέριες λήψεις με drone, μέσα από τις οποίες καταγράφηκε η μεγάλη προσέλευση και η ατμόσφαιρα της βραδιάς.
Ο Πόντος ζωντανός μέσα από τη νέα γενιά
Πέρα όμως από τους αριθμούς, το σημαντικότερο στοιχείο του Πανοΰρ ήταν η εικόνα εκατοντάδων ανθρώπων να συναντιούνται γύρω από την ποντιακή μουσική και τον χορό.
Γιατί τέτοιες διοργανώσεις δεν αποτελούν απλώς ευκαιρίες διασκέδασης. Είναι σημεία συνάντησης της ποντιακής κοινότητας και ένας από τους τρόπους με τους οποίους η μουσική, οι χοροί και τα βιώματα των προηγούμενων γενεών μεταφέρονται στους νεότερους.
Και στη Μεταμόρφωση αυτό έγινε με τον πλέον ζωντανό τρόπο: σχεδόν 1.000 άνθρωποι, ένα γλέντι μέχρι τις 5 το πρωί και μια πίστα που δεν έπαψε να χορεύει.
