Με ρίζες που φτάνουν έως τα ομηρικά χρόνια, το έθιμο αυτό διατηρήθηκε ακέραιο από τους Έλληνες του Πόντου και μεταφέρθηκε στη μητέρα Ελλάδα μετά τον ξεριζωμό του 1922, ως ένα από τα πιο ισχυρά στοιχεία ταυτότητας και συνέχειας.
Δεν αποτελεί απλώς μια παραδοσιακή τελετουργία, αλλά μια ουσιαστική πράξη σύνδεσης με το παρελθόν και τους ανθρώπους που έφυγαν.
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.
