Κλιματική κρίση και ενέργεια: «Ανομοιόμορφη» η υπερθέρμανση

Eρευνα – Ανάλυση: καθ. Γιάννης Μανιάτης
Με τη συνεργασία των μεταπτυχιακών φοιτητών/τριών: Ι. Βούλγαρη, Α. Μανώλη και του κ. Χ. Συριόπουλου

Οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου αποτελούν την κύρια αιτία της κλιματικής αλλαγής. Από την προβιομηχανική εποχή, η μέση παγκόσμια ετήσια θερμοκρασία αυξάνεται συνεχώς, με το 2024 να ξεπερνάει για πρώτη φορά το όριο του +1,5 °C (στόχος 100ετίας βάσει Συμφωνίας Παρισίου). Η υπερθέρμανση δεν είναι γεωγραφικά ομοιόμορφη, με το Βόρειο Ημισφαίριο να θερμαίνεται ταχύτερα από το Νότιο. Στην ίδια τάση εντάσσεται και η Μεσόγειος, όπου το 2023 καταγράφηκε η υψηλότερη θερμοκρασία, +0,51 °C σε σχέση με τον μέσο όρο 1991-2020, γεγονός που αναδεικνύει την ευαλωτότητα της περιοχής. Η Μεσόγειος θερμαίνεται 20% ταχύτερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο.

Ορυκτά καύσιμα «τρέχουν» τα data centers

Το ενεργειακό μείγμα των κέντρων δεδομένων αντικατοπτρίζει το μείγμα του ηλεκτρικού δικτύου της περιοχής όπου βρίσκονται.

Συνολικά, τα ορυκτά καύσιμα παρέχουν σχεδόν το 60% της ενέργειας στα κέντρα δεδομένων, τα ανανεώσιμα το 27% και η πυρηνική ενέργεια το 15%. Περίπου το 50% της αύξησης της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας σε Ηνωμένες Πολιτείες και Ιαπωνία αναμένεται να προέλθει από τα κέντρα δεδομένων έως το 2030, ενώ για τις προηγμένες οικονομίες εκτιμάται στο 25%. Με εξαίρεση τη Μαλαισία, στις αναπτυσσόμενες και αναδυόμενες οικονομίες το ποσοστό αύξησης της ζήτησης ηλεκτρικής ενέργειας είναι εξαιρετικά μικρό.