Στον αγαπημένο μας Γιούρα ένα αντίο
Γιώργη, φίλε «Γιούρα», όπως σε αποκαλούσαμε όλοι στον Σύλλογο, μετά την αδόκητη και ξαφνική σου “απόδραση”, στεκόμαστε εδώ με βαριά καρδιά, μα με ανοιχτές τις θύρες του νου μας, που από σήμερα και στο εξής θα κρατούν ζωντανή τη μνήμη σου. Το στίγμα σου μένει ανεξίτηλο, βαθιά χαραγμένο σε όλους εμάς που σε γνωρίσαμε· στην ευρύτερη οικογένειά σου, την οικογένεια του αγαπημένου σου Συλλόγου Ποντίων «Αργοναύται – Κομνηνοί».
Θέλω να κρατήσεις, για το μακρινό σου ταξίδι προς την Πατρίδα, πως για εμάς υπήρξες ο Άνθρωπος που γνωρίσαμε, γιατί έτσι μας συστήθηκες· ο Φίλος που αγαπήσαμε· το μέλος που υπηρέτησε με κάθε του δύναμη – από παιδί ακόμη – τα ιδανικά του Ποντιακού πολιτισμού, μέσα από τη διάσωση και διάδοση της διαλέκτου, και του ιδιωματικού Ποντιακού Θεάτρου, στο οποίο αφιέρωνες ώρες αμέτρητες· ο χορευτής που αναβίωνε τις ανάσες των προγόνων μας· ο άνθρωπος που μας συγκίνησε με τις μνήμες του νου και μας βοήθησε να διακρίνουμε κάτι από το μέλλον αυτής της πολύπαθης γενιάς των προσφύγων του Πόντου.
Ήσουν, μαζί με την οικογένειά σου, ένας από εκείνους τους νεότερους «πρόσφυγες» της διασποράς, που κατέφυγαν στη Μητέρα Πατρίδα κρατώντας ζωντανό το DNA της ποντιακής τους ταυτότητας. Υπήρξες άκακος και φιλότιμος, από εκείνους τους σπάνιους ανθρώπους που δεν συναντά εύκολα κανείς. Δεν αρνήθηκες ποτέ να βοηθήσεις όπου σε καλούσαν, ακόμη κι όταν εσύ ο ίδιος ήσουν κουρασμένος, πιεσμένος ή στεναχωρημένος.
Λίγοι είναι οι άνθρωποι της προσφοράς, εκείνοι που απλώνουν το χέρι να βοηθήσουν, χωρίς να ρωτούν το «γιατί».
Υπήρξες φίλεργος, αφοσιωμένος σε ό,τι κι αν έκανες. Η ιδεολογική σου καλλιέργεια, αυθεντική, απαλλαγμένη από κάθε τετριμμένο, εκφραζόταν με ευγένεια και χαμόγελο, ακόμη κι όταν σε προκαλούσαμε με σκωπτική διάθεση. Βαθύς στη σκέψη, είχες έναν μοναδικό τρόπο να βλέπεις κάτω από την επιφάνεια των πραγμάτων· να αφουγκράζεσαι τις σιωπές, γιατί ζούσες ανάμεσά τους, δίνοντας απαντήσεις με τη μελαγχολική σου στάση.
Λογικός, όποτε ζητούσαν τη γνώμη σου, δεν φυλακίστηκες ποτέ μέσα σε συνήθειες ή βεβαιότητες. Άκουγες περισσότερο απ’ όσο μιλούσες. Και σε κάθε σου βλέμμα, διακρίναμε πως η συζήτηση μαζί σου θα ήταν ακόμη ένα ταξίδι.
Σκεφτόσουν με ρομαντισμό, κρατώντας τη διαλεκτική σου σκέψη για όσους εμπιστευόσουν. Με τα μαλλιά ανακατεμένα και συγχρόνως με μια σπάνια ηρεμία που μόνο οι κουρασμένοι της ζωής διαθέτουν, θα σε θυμόμαστε να μας περιμένεις υπομονετικά να τελειώσουμε την πρόβα, όταν η κούραση δεν σου επέτρεπε να συμμετέχεις, όπως θα ήθελες. Κι αν θα μας λείψεις, όσο θα μένουμε σε τούτη τη γήινη διάσταση της ζωής, το φως σου θα φέγγει μέσα από τις αναμνήσεις, τις κουβέντες μας, τις λίγες αλλά επαρκείς στιγμές που μοιραστήκαμε μαζί σου. Η σκηνή της κοινής, συλλογικής μας ζωής θα είναι φτωχότερη χωρίς εσένα, μα η μνήμη σου θα χειροκροτείται για πάντα. Άνθρωποι σαν εσένα δεν φεύγουν ποτέ από δίπλα μας μένουν ανάμεσά μας, σαν προσευχή που μας προστατεύει: «Να ζούμε με αγώνα, να προσφέρουμε, να αγαπάμε χωρίς όρους.» Εκφράζουμε τα πιο βαθιά μας συλλυπητήρια και ευχόμαστε κουράγιο στους δικούς σου ανθρώπους,
σε εκείνους που υπήρξαν σταθμός στη σύντομη ζωή σου.
Η κόρη σου, που λάτρευες και καμάρωνες, θα σε κρατά πάντα ζωντανό μαζί και το κορίτσι, που άφησες απαρηγόρητο να σε περιμένει να επιστρέψεις.
Φίλε μας, αν και μας πίκρανες που δεν μας χαιρέτησες πριν φύγεις, σε συγχωρούμε και σου ευχόμαστε καλό ταξίδι στο Φως.
ΘΕΟΦΙΛΟΣ ΚΑΣΤΑΝΙΔΗ
~~~~~~~~~~~
Ένα ποίημα από τον Κώστα Ορκόπουλο μέλος της θεατρικής ομάδας του συλλόγου μας.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΙΟΥΡΑ
Μέσα σε κόσμο, σε βουή, θυμάμαι να πλαγιάζεις ποιο όνειρο, σε όνειρο άραγε κυνηγούσες;
Αυτός ο κόσμος ο ρηχός, σε έκανε να τρομάζεις, και μέσα στα μάτια τα κλειστά, άλλον αναζητούσες.
Σκέψεις βαθιές, λέξεις μαβιές, κλέβαν τα σύνορά σου, μα έμοιαζες με άγγελο ανάμεσα στο πλήθος κρυμμένο φωτοστέφανο, τα ατίθασα μαλλιά σου!
Κι έγινες άστρο φωτεινό, μες των πολλών το ημίφως.
Θα ’σαι κοντά μας πάντοτε, σε κάθε μνήμης φόντο κάθε φορά που ένα παιδί σε σύννεφο πλαγιάζει, κάθε φορά που η ψυχή σαν πρόσφυγας στον Πόντο θα ψάχνει ήλιου ζεστασιά μες΄στ’ άδικου το αγιάζι.
Για τον Γιούρα… Αλήθεια τώρα;
Το Pontosvoice.com (…τ’εμέτερον η λαλία) είναι μια ενημερωτική ιστοσελίδα που σκοπό έχει να ενημερώνει τον Ποντιακό κόσμο για όλα τα νέα που αφορούν τον Ποντιακό Ελληνισμό , δράσεις, εκδηλώσεις, ιστορικά ευρήματα, απόψεις. Είμαστε μια ανοιχτή ομάδα και είμαστε η φωνή όλων , μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για ότι σας απασχολεί στο info@pontosvoice.com
