Κλείναμε το χθεσινό σημείωμα διατρέχοντας το βιβλίο του Ντέιβιντ Κάγιε «Τι ονειρεύονται τα ανδροειδή; Από την ανακάλυψη της φωτιάς στα smartphones. Μια σύντομη ιστορία της τεχνολογίας» (μτφρ.: Κρίτων Ηλιόπουλος, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης), με μερικές σκέψεις πάνω στις επιπτώσεις που μπορεί να επιφέρει η αυτοματοποίηση της τεχνητής νοημοσύνης στον εργασιακό τομέα.
Ο Κάγιε αναφέρεται σε έναν «μεταεργασιακό κόσμο»: κοινωνίες χωρίς εργασία, με θεσμοθετημένο παγκόσμιο εισόδημα για τους πολίτες, που δεν θα χρειάζεται να εργάζονται πλέον. Αλλά ένα τέτοιο σενάριο μοιάζει απίθανο και σίγουρα μακρινό.
Κατ’ αρχάς, είμαστε ακόμη στις αρχές της περιπέτειας αυτής και, όπως συνηγορούν πολλοί θετικοί επιστήμονες, η τεχνητή νοημοσύνη θα έχει όρια – όρια που δεν γνωρίζει ο ανθρώπινος εγκέφαλος.
Δύσκολα πάντως μπορεί κάποιος να αμφισβητήσει ότι αυτό που ζούμε ήδη –και που πιθανότατα θα ζήσουμε μέσα στις επόμενες δεκαετίες– «δεν μπορεί να συγκριθεί με τίποτα που έχουμε δει πρωτύτερα».
Τη δεκαετία του ’80 ο μεγάλος τρόμος ήταν το πυρηνικό ολοκαύτωμα και το μέγα αίτημα ο πυρηνικός αφοπλισμός. Και όντως, με εξαίρεση το δυστύχημα στο Τσερνόμπιλ το 1986, οι ισορροπίες τρόμου (και ίσως μια γερή δόση τύχης) μάς γλίτωσαν από τα χειρότερα. Η ουσία είναι ότι ακόμη και σε εκείνη τη φορτισμένη περίοδο του Ψυχρού Πολέμου επικρατούσε μια γενική αίσθηση πως ο κίνδυνος ήταν υπό έλεγχον. Κακώς ίσως, πάντως υπήρχε αυτή η αίσθηση.
Σήμερα αυτή η αίσθηση είναι ανύπαρκτη· η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να ελεγχθεί – κι αυτός είναι ο μέγας τρόμος. Δεν ελέγχονται οι ιδιωτικές εταιρείες-κολοσσοί που επενδύουν στην ΑΙ, δεν ελέγχονται οι ιδιοκτήτες τους, ίσως να μην ελέγχεται κάποτε ούτε η ίδια η «έξυπνη μηχανή».
Αλλά ας μην προτρέχουμε· το εργασιακό, με τη δυσοίωνη προοπτική της μαζικής απώλειας θέσεων εργασίας, είναι ένας τρόμος από μόνος του. Ο Κάγιε, ίσως και με μια δόση υπέρμετρης αισιοδοξίας, σημειώνει πως, στο πλαίσιο αυτό, ενδεχομένως να χρειαστεί «ένα νέο οικονομικό σύστημα, που ορισμένοι το ονομάζουν μετακαπιταλιστικό, που θα προσφέρει μια αξιοπρεπή ζωή σε όλους τους κατοίκους του πλανήτη, που θα θέτει προτεραιότητα στην ανθρώπινη ευημερία αντί για την τυφλή οικονομική ανάπτυξη, ενώ ταυτόχρονα θα διατηρεί τον πλανήτη σε συνθήκες τέτοιες ώστε να είναι κατοικήσιμος από τους ανθρώπους ή απ’ ό,τι στον δαίμονα θα είμαστε στο μέλλον. Αλλά αυτό είναι το μέλλον».
Ευσεβείς πόθοι; Μεγάλες προσδοκίες; Ισως οι επόμενες γενιές ζήσουν κάτι τέτοιο το οποίο, βέβαια, φαντάζει «πολύ καλό για να είναι αληθινό».
Το Pontosvoice.com (…τ’εμέτερον η λαλία) είναι μια ενημερωτική ιστοσελίδα που σκοπό έχει να ενημερώνει τον Ποντιακό κόσμο για όλα τα νέα που αφορούν τον Ποντιακό Ελληνισμό , δράσεις, εκδηλώσεις, ιστορικά ευρήματα, απόψεις. Είμαστε μια ανοιχτή ομάδα και είμαστε η φωνή όλων , μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για ότι σας απασχολεί στο info@pontosvoice.com
Σχόλια