Μισό αιώνα πορείας στη μουσική συμπληρώνει ο Στάθης Νικολαΐδης και η επέτειος αυτή θα τιμηθεί με μια μεγάλη εκδήλωση αφιερωμένη στο έργο και τη διαδρομή του.
Την Παρασκευή 26 Σεπτεμβρίου, στις 19:30, στο Μνημείο «Ποντιακή Λύρα» (προαύλιο Καπή Γκορυτσάς), διοργανώνεται μια γιορτή αφιερωμένη στον σπουδαίο ερμηνευτή, που εδώ και δεκαετίες αποτελεί ζωντανό σύμβολο της ποντιακής παράδοσης.
Συμμετοχές κορυφαίων καλλιτεχνών
Στη σκηνή θα ανέβουν για να τιμήσουν τον Στάθη Νικολαΐδη γνωστά ονόματα της ποντιακής μουσικής:
-
Γιώργος Δημητριάδης
-
Δημήτρης Καρασαββίδης
-
Αλέξης Παρχαρίδης
-
Γιώργος Αματζίδης
-
Μιχάλης Καλλιοντζίδης
-
Μπάμπης Κεμανεντσίδης
-
Δημήτρης Ξενιτόπουλος
-
Χριστόφορος Κοσμίδης
-
Κώστας Ζώης
-
Χρήστος Μαυρίδης
-
Κώστας Φουλίδης
Η εκδήλωση υπόσχεται μια μοναδική μουσική βραδιά, γεμάτη αναφορές σε μια πορεία που σφράγισε την ποντιακή ψυχή, αλλά και τη σύγχρονη ελληνική μουσική σκηνή.
Τιμούν τον άνθρωπο και τον καλλιτέχνη
Ο Στάθης Νικολαΐδης, με 50 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στο πεντάγραμμο, έχει αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα τόσο με τις ερμηνείες του όσο και με τη συμβολή του στη διάδοση της ποντιακής μουσικής παράδοσης. Το αφιέρωμα δεν αποτελεί απλώς μια συναυλία, αλλά μια αναγνώριση της προσφοράς του, της φωνής που συνδέθηκε με μνήμες, ρίζες και τον πολιτισμό του Πόντου.
Ένα μικρό βιογραφικό
Η ιστορία του Στάθη Νικολαΐδη είναι άρρηκτα δεμένη με την ιστορία του ίδιου του ποντιακού ελληνισμού. Γεννημένος το 1958 στο Ιλίτς του Καζακστάν, κουβάλησε από τα πρώτα του βήματα το βάρος της προσφυγιάς και της εξορίας. Οι παππούδες του είχαν φύγει διωγμένοι από τον Πόντο το 1917, οι γονείς του γνώρισαν την καταναγκαστική μετακίνηση από το Σοχούμι στο Καζακστάν το 1949. Εκεί, μέσα σε μια μικρή ελληνική κοινότητα που πάλευε να κρατηθεί ζωντανή, ο μικρός Στάθης πρωτοτραγούδησε στα έξι του χρόνια, δίνοντας φωνή στη μνήμη των παλαιότερων.
Το 1966 η οικογένεια εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα, πρώτα στο Περιστέρι και έπειτα στον Ασπρόπυργο. Εκεί άρχισε να διαμορφώνεται η μουσική του ταυτότητα. Η λύρα του πατέρα και το τραγούδι της μητέρας έγιναν οι πρώτες του δασκάλες, δίνοντάς του το σπρώξιμο να ανέβει στη σκηνή. Στα μέσα της δεκαετίας του ’70 συμμετείχε στη δημιουργία ποντιακού συλλόγου στην Ελευσίνα, ενώ το 1977 έκανε την πρώτη του δημόσια εμφάνιση ως επαγγελματίας σε κέντρο της Καλλιθέας.
Η αρχή ήταν ταπεινή αλλά γεμάτη πάθος. Έναν χρόνο αργότερα ηχογραφεί τον πρώτο του δίσκο, «Οι Κεμεντσεντσήδες», συνεργαζόμενος με τον Γιάννη Τσανάκαλη. Από τότε ξεκινά μια διαδρομή πλούσια, με δεκάδες δίσκους, συνεργασίες με κορυφαία ονόματα της ποντιακής μουσικής – από τον Χρήστο Χρυσανθόπουλο και τον Γιώργο Αμαραντίδη μέχρι τον Μιχάλη Καλλιοντζίδη και τον Δημήτρη Καρασαββίδη – και αμέτρητες εμφανίσεις σε Ελλάδα και διασπορά.
Η φωνή του Στάθη Νικολαΐδη ξεχωρίζει όχι μόνο για τη δύναμη και την καθαρότητά της, αλλά για το συναίσθημα που κουβαλά. Είναι η φωνή της προσφυγιάς, της μνήμης, της αδιάκοπης ανάγκης ενός λαού να τραγουδά την ιστορία του. Σε κάθε του ερμηνεία η παράδοση γίνεται παρόν, ζωντανή και συγκινητική.
Δεν είναι τυχαίο ότι θεωρείται σήμερα μία από τις πιο μεγάλες και αυθεντικές φωνές του ποντιακού τραγουδιού. Οι συναυλίες του στην Αμερική, στον Καναδά και στην Ευρώπη απέδειξαν ότι το ποντιακό τραγούδι δεν έχει σύνορα, φτάνει σε κάθε γωνιά όπου χτυπά ελληνική καρδιά. Παράλληλα, η συμμετοχή του σε θεατρικές παραστάσεις και ταινίες, όπως η «Πόντια Μάνα», άνοιξε νέους δρόμους για την παρουσία της ποντιακής παράδοσης στη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία.
Σήμερα, μετρώντας πενήντα χρόνια στο πεντάγραμμο, ο Στάθης Νικολαΐδης δεν είναι απλώς ένας σπουδαίος τραγουδιστής. Είναι μια ζωντανή γέφυρα ανάμεσα στις γενιές, ένας θεματοφύλακας του ποντιακού πολιτισμού που κατάφερε να τον κρατήσει ζωντανό και να τον παραδώσει ακέραιο στη νέα εποχή. Κάθε του τραγούδι είναι ένας ψίθυρος από τις χαμένες πατρίδες και ταυτόχρονα μια υπόσχεση ότι η φωνή του Πόντου δεν θα σιγήσει ποτέ.
