17 Σεπτεμβρίου 2003 στις 00:25, στο 17χλμ Θεσσαλονίκης – Σερρών, επιβατικό Ι.Χ. εκτράπηκε της πορείας του και προσέκρουσε σε περίφραξη εργοστασίου. Με αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του οδηγού του, Θεόδωρου Παυλίδη του Λεωνίδα, κατοίκου εν ζωή Θεσσαλονίκης.
Αντιγράφουμε από τη σελίδα “Ξενιτέας” στο Facebook:
Tο «Νυχτοπούλ» του Πόντου πέταξε ατρόμητο και ελεύθερο, σαν γόνος αντάρτη που ήταν, για την άλλη διάσταση…
Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός και έκαψε την καρδιά του όπου γης Ποντιακού Ελληνισμού. Ο Θεόδωρος Παυλίδης έφυγε αναπάντεχα για το μεγάλο ταξίδι, σε ηλικία μόλις 46 χρονών. Ο τραγουδιστής του καημού, της αγάπης, της εθνικής μνήμης, το «ελεύθερο Ακριτοπαίδ’, των Αμαζόνων γέννα».
Ένας από τους πιο γνωστούς και εκφραστικούς τραγουδιστές του Ποντιακού Ελληνισμού, άφησε σαν πουλάκι την πνοή του. Αποδήμησε μακριά, χωρίς να προειδοποιήσει κανέναν, όπως θα έκανε το κάθε «Νυχτοπούλ».
Η κηδεία του έγινε στην ιδιαίτερη του πατρίδα το Αρσένι.
Όπου η πατρώα γη άνοιξε τη μαύρη αγκαλιά της, για να υποδεχτεί το γλυκόλαλο αηδόνι της…
Ποιός ήταν ο Θεόδωρος Παυλίδης
Διαβάστε το βιογραφικό του Παυλίδη, όπως το μεταφέρει ο Ποντιακός Στίχος:
Γεννήθηκε την 10/11/1957 στο Γιαννακοχώρι Ημαθίας, το μεγαλύτερο από τα τρία παιδιά της οικογένειας του Λεωνίδα και της Χρυσούλας Παυλίδου (Βασίλης & Λάμπης, τα άλλα δύο).
Η οικογένεια Παυλίδη κουβαλούσε τη βαριά κληρονομιά της εμβληματικής φυσιογνωμίας του παππού του, Θόδωρου Τσιλογλανίδη, αγωνιστή της Εθνικής Αντίστασης κατά των Γερμανών στα βουνά του Βερμίου.
Δυό χρόνια, μετά τη γέννηση του Θόδωρου, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Αρσένι της Σκύδρας, απ’ όπου καταγόταν η μητέρα του Χρυσούλα.
Το 1982 παντρεύτηκε την Αναστασία Παυλίδου κι απέκτησαν δύο γιους τον Λεωνίδα και τον Στάθη. Η πρώτη επαφή του με τη μουσική ήταν οι βυζαντινοί ήχοι, της ψαλμωδίας του παππού του και αργότερα η φοίτησή του στην Εκκλησιαστική Σχολή της Έδεσσας.
Το κοινό τον πρωτοάκουσε δίπλα στον Χρήστο Καρυπίδη, ενώ η καριέρα του ξεκίνησε ουσιαστικά όταν σε κάποια εκδήλωση τον πρωτάκουσε ο μεγάλος λυράρης Νίκος Ιωαννίδης. Πλέον ο δρόμος για την επιτυχία ήταν ανοιχτός τραγουδώντας έκτοτε σε πολλά μαγαζιά της εποχής σε όλη την Κεντρική Μακεδονία, αλλά και στη «Λεμόνα» στην Αθήνα.
Στη δισκογραφία πρωτοεμφανίστηκε στα 16 του με το δίσκο «Ο Πόντος περιμένει» από την εταιρεία Panivar. Το δισκογραφικό του άλμα όμως έγινε όταν εντάχθηκε στη Vasipap και κυκλοφόρησε με τον Παύλο Καλαϊτζίδη (γνωστό και ως Παυλάκη Δραμινό) τους δύο πετυχημένους δίσκους με τίτλο « Τα σεβνταλίδικα Νο1 & 2».
Στην πολύχρονη πορεία του στο ποντιακό τραγούδι συνεργάστηκε με πλήθος καλλιτεχνών όπως τη Σοφία Παπαδοπούλου, τον Παναγιώτη Ασλανίδη, τον Ανέστη Μωυσή, τον Γιάννη Τσανάκαλη, τον Κώστα Σιώπη, το Μπάμπη Κεμανετζίδη, το Στέλιο Χαλκίδη κ.ά., κερδίζοντας το σεβασμό τους και την αναγνώριση λόγω του σεμνού και ακέραιου χαρακτήρα του. Υπήρξε μάλιστα δραστήριο μέλος της Καλλιτεχνικής Στέγης Ποντίων.
Ξημερώματα της 17 Σεπτεμβρίου του 2003 θα τραυματιστεί θανάσιμα, 17 χλμ έξω από τις Σέρρες καθώς επέστρεφε με το αυτοκίνητό του στη Θεσσαλονίκη και ενώ εκείνη τη χρονιά ήταν προγραμματισμένο να εμφανίζεται από κοινού με τον Φάνη Κουρουκλίδη (λύρα) στο γνωστό ποντιακό κέντρο διασκέδασης «Μίθριο».
Πολλά τραγούδια του έγιναν επιτυχίες, αφήνοντας στην ποντιακή μουσική παράδοση πολύτιμη πνευματική κληρονομιά, ενώ στα δικά του χνάρια χαράζει πλέον τα δικά του πατήματα στο ποντιακό τραγούδι, σημειώνοντας αξιοσημείωτη μάλιστα επιτυχία, ο γιος του Στάθης Παυλίδης.
Το Pontosvoice.com (…τ’εμέτερον η λαλία) είναι μια ενημερωτική ιστοσελίδα που σκοπό έχει να ενημερώνει τον Ποντιακό κόσμο για όλα τα νέα που αφορούν τον Ποντιακό Ελληνισμό , δράσεις, εκδηλώσεις, ιστορικά ευρήματα, απόψεις. Είμαστε μια ανοιχτή ομάδα και είμαστε η φωνή όλων , μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για ότι σας απασχολεί στο info@pontosvoice.com
