Η «τρελή» εβδομάδα της Ιρλανδίας και του «ήσυχου» Τρόι Πάροτ

Το πλάνο, το βράδυ της Κυριακής (16/11) στη Βουδαπέστη, θα έμοιαζε απλώς αδιανόητο μία εβδομάδα νωρίτερα. Η εικόνα του Τρόι Πάροτ με ένα εκστασιασμένο «βουνό» συμπαικτών και προπονητών του από πάνω του ήταν βγαλμένη από «σενάριο» σχεδόν επιστημονικής φαντασίας. Ηταν 9 Σεπτεμβρίου όταν η Ιρλανδία έχανε με 2-1 στην Αρμενία, για τη 2η αγωνιστική των προκριματικών του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026. Μία ήττα που χαρακτηρίστηκε «ντροπή» στη χώρα (από τους Αρμένιους που στο φινάλε του ομίλου διαλύθηκαν με 9-1 στην Πορτογαλία) και απέκλειε τις περισσότερες ελπίδες έστω για τη 2η θέση που θα οδηγούσε στα πλέι οφ πρόκρισης.

Η Ιρλανδία άρχισε το γκρουπ με έναν βαθμό σε τρία ματς. Στις 14 Οκτωβρίου, το αγχωτικό 1-0 επί της Αρμενίας ήταν απλώς μία υποχρέωση. Μονάχα που, τελικά, οι δύο τελευταίες αγωνιστικές μόνο «αγγαρεία» δεν αποδείχθηκαν. Η απρόσμενη αρχή έγινε την περασμένη Πέμπτη (13/11), με την ουσιαστικά αναπάντεχη επικράτηση επί της Πορτογαλίας με 2-0, στην οποία ο Τρόι Πάροτ, με δύο γκολ, κατάφερε να «κλέψει» τη δόξα από τον Κριστιάνο Ρονάλντο, ο οποίος εξελίχθηκε σε αρνητικό πρωταγωνιστή με την αποβολή του.

Η συνέχεια ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακή.

Το (τριπλό) «θαύμα» της Βουδαπέστης

Η νίκη επί των Πορτογάλων θα έμενε απλώς ένα ματς γοήτρου αν οι Ιρλανδοί δεν ολοκλήρωναν τη δουλειά, ώστε να διεκδικήσουν την πρώτη παρουσία τους σε Μουντιάλ μετά το 2002. Τότε, μάλιστα, που στα γήπεδα της Κορέας και της Ιαπωνίας είχαν ολοκληρώσει τη διοργάνωση αήττητοι, καθώς μετά τον όμιλο (1-1 με Καμερούν και τη μετέπειτα φιναλίστ Γερμανία και το 3-0 επί της Σαουδικής Αραβίας) είχαν αποκλειστεί στους «16» από την Ισπανία, στη διαδικασία των πέναλτι.

Το βράδυ της Κυριακής η αποστολή στη Βουδαπέστη ήταν δύσκολη, με την Ιρλανδία να έχει 7 β. και να χρειάζεται μόνο νίκη για να ξεπεράσει την Ουγγαρία (8 β.). Στο τέλος του ιστορικού πλέον αγώνα, τα πρησμένα μάτια και η τρεμάμενη φωνή του Τρόι Πάροτ αποτύπωναν την ενθουσιώδη ανατροπή της δυσπιστίας ενός ολόκληρου έθνους. Ο 23χρονος επιθετικός, τρεις μέρες μετά την «παράσταση» επί των Πορτογάλων, πρόσφερε στους συμπατριώτες του ένα ακόμη πιο εντυπωσιακό «encore». 

Ο Πάροτ σκόραρε τρεις φορές, ολοκλήρωσε το εκπληκτικό χατ τρικ του στο έκτο λεπτό των καθυστερήσεων, οδήγησε τη χώρα του στη νίκη με 3-2 (παρότι βρέθηκε δύο φορές πίσω στο σκορ) και στο τέλος τόνισε βουρκωμένος: «Αυτή είναι η πρώτη φορά που κλαίω εδώ και χρόνια». Οσα ακολούθησαν έφτασαν στη σφαίρα του σουρεαλιστικού. Το όνομα του Τρόι Πάροτ έγινε συνώνυμο του εθνικού ώρα και «βάφτισε» το αεροδρόμιο του Δουβλίνου. Κάποιοι οπαδοί που είχαν ταξιδέψει στη Βουδαπέστη, έγραψαν με τατουάζ στο πόδι τους μία έκφραση με το επώνυμο του Πάροτ.

Feck it. Doing it. 🦜 pic.twitter.com/lMidtjZwnT

— Troy Parrott International Airport 🦜 (@DublinAirport) November 16, 2025

A trip to remember! 🦜🇮🇪⚽️

Derek Byrne and Adam Bollard from Dublin don’t just have the memories from Budapest! They’ve got “pecked by the parrot” tattoos to remember the trip by.

“There’s a t missing, but there you go. I can’t remember getting it!”

🤣 pic.twitter.com/IVJjZ6mQ9j

— Troy Parrott International Airport 🦜 (@DublinAirport) November 17, 2025

Ο παροξυσμός γύρω από τον Ιρλανδό επιθετικό της ολλανδικής Αλκμααρ δεν σταματά, ωστόσο ο Χάιμιρ Χάλγκριμσον, Ισλανδός κόουτς και ομοσπονδιακός προπονητής της Ιρλανδίας, τόνισε πως «αυτή η στιγμή δεν θα έπρεπε να αφορά την εύρεση ηρώων. Θα έπρεπε να αφορά αυτή την ομάδα, το πνεύμα, αυτή την ενότητα και τη σκληρή δουλειά που έδειξαν τα παιδιά». Ο πρώην προπονητής της Ισλανδίας και της εθνικής ομάδας της Τζαμάικας ήταν εκείνος, πάντως, που είχε την έμπνευση να καλέσει και πάλι στην Εθνική τον 37χρονο δεξιό μπακ, Σίμους Κόλμαν, ένα χρόνο μετά την προηγούμενη συμμετοχή του. Ο Χάλγκριμσον πίστεψε στην εμπειρία του Κόλμαν, παρά το γεγονός ότι τους τελευταίους 15 μήνες μετρούσε μόλις 217 λεπτά συμμετοχής του στην Πρέμιερ Λιγκ με την Εβερτον.

Το «ήσυχο παιδί» έγινε «late bloomer», με «καταφύγιο» στην Ολλανδία

Ο Τρόι Πάροτ έγινε ο πρώτος παίκτης της Ιρλανδίας με χατ τρικ σε επίσημο αγώνα της Ιρλανδίας μετά τον Ρόμπι Κιν (Οκτώβριος 2014 κόντρα στο Γιβραλτάρ), αλλά και ο μοναδικός με τρία γκολ σε εκτός έδρας ματς. Επίσης, είναι πια μόλις ο τέταρτος παίκτης της πατρίδας του με δύο και πλέον γκολ σε διαδοχικά παιχνίδια, μετά τους Τζίμι Νταν (1936), Ρόμπι Κιν (2013) και Κέιλουμ Ρόμπινσον (2021). Ο θόρυβος από την παράστασή του δεν έχει κοπάσει και ο ίδιος εξήγησε στο BBC ότι «έχω ξαναδεί το τρίτο γκολ στην Ουγγαρία περίπου 500 φορές. Κάθε φορά που ανοίγω το τηλέφωνό μου, είναι εκεί. Ακόμα και το βράδυ που πήγα για ύπνο, δεν μπορούσα να κοιμηθώ και φανταζόμουν τη φάση ξανά και ξανά».

Troy Parrott, take your place on the pantheon of Irish greats 🇮🇪pic.twitter.com/KATKNMZO4g

— Ireland Football ⚽️🇮🇪 (@IrelandFootball) November 16, 2025

Ο νεαρός επιθετικός πρόσθεσε πως «για να συμβούν όλα αυτά τόσο τέλεια εκείνη τη στιγμή του αγώνα, πρέπει να είναι γραμμένα. Ολα ευθυγραμμίστηκαν τέλεια. Είναι ένα καλό κάρμα για εμάς, επειδή ως ομάδα και ως χώρα είχαμε πολύ κακό κάρμα». Για τον ίδιο, αυτή η «τέλεια ευθυγράμμιση του σύμπαντος» δεν ήταν κάτι εύκολο από την εφηβική ηλικία του.

Ο Πάροτ γεννήθηκε στις 4 Φεβρουαρίου 2002 στο Δουβλίνο και μεγάλωσε στο Πόρτλαντ Ρόου, μία από τις πιο κακόφημες περιοχές της πρωτεύουσας. Ηταν το τρίτο από τα πέντε παιδιά της οικογένειας και το ποδόσφαιρο έγινε η διέξοδός του από τους μπελάδες. Ενώ είχε αρχίσει στην τοπική Μπελβεντέρε, η μητέρα του είχε επισημάνει ότι «ήταν πάντα ήσυχο παιδί και αγαπούσε το ποδόσφαιρο, που τον κράτησε μακριά από το να μπλέκει». Στα 15 του μετακόμισε στο Λονδίνο και την Τότεναμ και στα 17 του, με 17 γκολ σε μόνο 15 ματς, πήρε πρόωρα προαγωγή στην Κ21 των Λονδρέζων και σκόραρε τέσσερα γκολ στο εμφατικό 9-2 επί του Ερυθρού Αστέρα για το Youth League της UEFA.

Στις 7 Δεκεμβρίου 2019, πραγματοποίησε το ντεμπούτο του στην Πρέμιερ Λιγκ, όταν ο Ζοσέ Μουρίνιο τον χρησιμοποίησε ως αλλαγή στη νίκη με 5–0 επί της Μπέρνλι. Δύο μήνες αργότερα υπέγραψε νέο συμβόλαιο 3,5. Αν και είχε την «ταμπέλα» του «νέου Ρόμπι Κιν», αγωνίστηκε σε μόλις τέσσερα ματς και έμαθε να παίζει ως δανεικός για την επόμενη τετραετία σε Μίλγουολ, Ιπσουιτς, Μίλτον Κέινς Ντομς, Πρέστον (συνολικά 16 γκολ σε 113 αγώνες) και στην ολλανδική Εξέλσιορ. Η απόφασή του το 2023 να μετακομίσει στην Ολλανδία άλλαξε την καριέρα του. Αρχικά σκόραρε 17 φορές σε 32 ματς (με ένα χατ τρικ στον δεύτερο αγώνα μπαράζ παραμονής, αλλά η ομάδα του, αν και κέρδισε 4-1 την Μπρέντα, δεν ανέτρεψε το 2-6 του πρώτου ματς και υποβιβάστηκε) και η Αλκμααρ πρόσφερε έναν χρόνο μετά 7,6 εκατ. ευρώ στην Τότεναμ για να τον αποκτήσει.

Ο Πάροτ είχε δηλώσει πως «η Τότεναμ ήταν ένα μεγάλο βήμα, επειδή δεν είχα ιδέα τι να περιμένω όταν ήρθα Αγγλία. Ομως το να μετακομίσεις κάπου όπου μιλάνε διαφορετική γλώσσα, διαφορετική κουλτούρα, ήταν πάντα μια πρόκληση και την αγκάλιασα». Σε μιάμιση σεζόν με την Αλκμααρ μετρά ήδη 33 γκολ σε 61 συμμετοχές και πρόσφατα επισήμανε στο Sky Sports, σχολιάζοντας την απροθυμία της Τότεναμ να του δείξει περισσότερη εμπιστοσύνη, ότι «δεν νομίζω ότι έχω μετανιώσει για κάτι. Είμαι ευγνώμων για τον τρόπο που μου φέρθηκε η Τότεναμ, βοηθώντας με να ωριμάσω ως άνθρωπος και ως παίκτης».

Στη συνέντευξή του στο BBC είχε συμπληρώσει ότι «έχω αναγκαστεί να πάρω ρίσκα μετακομίζοντας σε διαφορετικά μέρη. Εχω αποτύχει, έχω ξανασηκωθεί. Εχω αποτύχει ξανά και μετά έχω ξανασηκωθεί. Ποιος μπορεί να πει ότι δεν θα αποτύχω ξανά;» Καταλήγοντας τόνισε πως «νιώθω ότι ο δύσκολος δρόμος που πέρασα έπαιξε σίγουρα ρόλο στην Ουγγαρία, γιατί έμαθα να μην τα παρατώ ποτέ. Η μετακόμιση στην Ολλανδία μού έδωσε την αίσθηση ότι ήμουν κάπου όπου με ήθελαν, με εκτιμούσαν και μερικές φορές για έναν παίκτη αυτό είναι το μόνο που χρειάζεται. Γνωρίζω πως το να παίζω στην Αγγλία δεν πήγε καλά και πιστέψτε με, δεν μίλησα ποτέ γι’ αυτό. Ομως όταν ήρθε η ώρα να σκεφτώ να παίξω εκτός νησιού, σκέφτηκα “ποιο είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί;”».

Ο 23χρονος Ιρλανδός επιθετικός είναι αυτό που στις ΗΠΑ αποκαλούν «late bloomer» (σ.σ.: ότι «άνθισε» και αναδείχθηκε αργά) και η καριέρα του Τρόι Πάροτ αποδεικνύει ότι η προοπτική, η φιλοδοξία και το κυνήγι της επιτυχίας δεν τελειώνουν αν απαρνηθείς την Πρέμιερ Λιγκ. «Στην πραγματικότητα», εξηγεί, «μπορεί να οδηγήσει σε μια από τις καλύτερες στιγμές της ζωής σου».