Μια εκδήλωση με ιδιαίτερο συμβολισμό και συναισθηματικό βάρος θα πραγματοποιηθεί στο Ηράκλειο Κρήτης, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου του Κώστα Μπαλαχούτη «Στέλιος Καζαντζίδης – Δεν με σβήνει κανένας». Η εκδήλωση, που διοργανώνεται από τις Εκδόσεις Ινφογνώμων, θα λάβει χώρα την Τετάρτη 22 Απριλίου 2026, στις 19:00, στο Πολύκεντρο του Δήμου Ηρακλείου, στην αίθουσα «Μανόλης Καρέλλης».
Για το έργο και την ανεπανάληπτη διαδρομή του μεγάλου λαϊκού ερμηνευτή θα μιλήσουν ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Χάρης Πασβαντίδης, ο συγγραφέας και εκδότης Σάββας Καλεντερίδης, καθώς και ο ίδιος ο συγγραφέας του βιβλίου. Τον συντονισμό της βραδιάς θα έχει η μουσικός παραγωγός Πόπη Κιοσκεράκη, ενώ η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη.
Η εκδήλωση δεν αποτελεί απλώς μια ακόμη βιβλιοπαρουσίαση. Είναι μια επιστροφή στη μνήμη ενός ανθρώπου που δεν τραγούδησε απλώς τον λαό, αλλά έγινε ο ίδιος η φωνή του. Ο Στέλιος Καζαντζίδης, παιδί προσφύγων –με πατέρα Πόντιο και μητέρα Μικρασιάτισσα– κουβάλησε μέσα του το βάρος του ξεριζωμού και το μετέτρεψε σε τραγούδι. Όπως ο ίδιος τραγουδούσε:
«Απʼ της Σμύρνης τα ακρογιάλια και του Πόντου τις αυλές, φτάσαμε ξεριζωμένοι μες στις φτωχογειτονιές».
Η φωνή του έγινε η φωνή των κατατρεγμένων, των εργατών της ξενιτιάς, εκείνων που άφηναν πίσω την πατρίδα για μια καλύτερη ζωή στη Γερμανία και την Αυστραλία. Δεν ήταν τυχαίο ότι, όπως έλεγε ο Διονύσης Σαββόπουλος, όταν τον άκουγε κανείς, πίστευε πως ήταν ο ίδιος ο άνθρωπος για τον οποίο τραγουδούσε.
Ο Καζαντζίδης συνεργάστηκε με τους μεγαλύτερους δημιουργούς του ελληνικού τραγουδιού – από τον Τσιτσάνη και τον Καλδάρα μέχρι τον Χατζιδάκι και τον Θεοδωράκη. Ωστόσο, έργα όπως το «Υπάρχω» και το «Η ζωή μου όλη» σφράγισαν μια ολόκληρη εποχή, αποτυπώνοντας την αγωνία και την αξιοπρέπεια μιας κοινωνίας που πάλευε να σταθεί όρθια.
Πίσω όμως από τον μεγάλο ερμηνευτή υπήρχε και μια βαθιά συνείδηση καταγωγής. Ο Πόντος δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί εσωτερικό του χρέος. Το 1993, σε μια ιστορική συνεργασία με τον Χρύσανθο Θεοδωρίδη, κυκλοφόρησε τον δίσκο «Τα αηδόνια του Πόντου», τον οποίο ο ίδιος χαρακτήρισε «μνημόσυνο» για τα θύματα της γενοκτονίας και φόρο τιμής σε μια πατρίδα που δεν γνώρισε, αλλά λάτρεψε.
Μέσα από τραγούδια όπως το «Έκαεν και το Τσάμπασιν», η ποντιακή τραγωδία αποκτούσε φωνή. Στίχοι γεμάτοι πόνο και μνήμη:
«Κάηκε και το Τσάμπασι κι έμειναν μόνο οι τοίχοι…»
δεν ήταν απλώς τραγούδι – ήταν ιστορία, ήταν μαρτυρία.
Αντίστοιχα, στο «Πατρίδα μ’ σε αραεύω σε» και στον «Αντάρτη», η φωνή του Καζαντζίδη γινόταν κραυγή νοσταλγίας, αντίστασης και αξιοπρέπειας. Δεν δίστασε ακόμη και να αγγίξει σκληρές αλήθειες, καλώντας τους Ποντίους να μην ξεχνούν, να θυμούνται και –όπως αποτυπώνεται στο «Ποντιακό Προσκλητήριο»– να μην συμβιβάζονται.
Ο Στέλιος Καζαντζίδης δεν υπήρξε μόνο κορυφαίος τραγουδιστής. Υπήρξε φορέας ιστορικής μνήμης, εκφραστής μιας Ελλάδας πληγωμένης αλλά ζωντανής. Ένας άνθρωπος που με τη φωνή του ένωσε γενιές και κράτησε άσβεστη τη μνήμη της προσφυγιάς και της αδικίας.
Η παρουσίαση του βιβλίου στο Ηράκλειο έρχεται να υπενθυμίσει ακριβώς αυτό: ότι ο Καζαντζίδης δεν «σβήνει». Παραμένει παρών, σε κάθε στίχο, σε κάθε μνήμη, σε κάθε άνθρωπο που κουβαλά μέσα του τον καημό της χαμένης πατρίδας.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι το μεγαλύτερο αποτύπωμά του: ότι δεν τραγούδησε απλώς την Ιστορία. Έγινε ο ίδιος μέρος της.
Σάββας Καλεντερίδης: Φαινόμενο ο Στέλιος Καζαντζίδης
Χαρακτηριστική είναι η τοποθέτηση που κάνει ο Σάββας Καλεντερίδης για το βιβλίο του Κώστα Μπαλαχούτη, σε σχετικό βίντεο, στο οποίο μιλάει με μεγάλο σεβασμό και θαυμασμό για τον Στέλιο Καζαντζίδη, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης – Δεν με σβήνει κανένας» από τις εκδόσεις του.
Ο επικεφαλής του “Ινφογνώμονα” χαρακτηρίζει τον Καζαντζίδη όχι απλά ως έναν τραγουδιστή, αλλά ως ένα πολιτικό, κοινωνικό και καλλιτεχνικό φαινόμενο. Αναφέρει χαρακτηριστικά ότι όταν κυκλοφόρησε το «Υπάρχω» το 1976, «είχε παραλύσει η Ελλάδα» και όλοι ήταν καθηλωμένοι για να τον ακούσουν .
Παράλληλα επισημαίνει ότι η επιρροή του παραμένει ζωντανή μέχρι σήμερα και προτρέπει τους θεατές να δουν τα σχόλια κάτω από τα τραγούδια του στο YouTube, όπου χιλιάδες νέα παιδιά, που δεν τον πρόλαβαν ζωντανό, γράφουν συγκινητικά λόγια απευθυνόμενα σε αυτόν σε πρώτο πρόσωπο.
Ο Καλεντερίδης δεν παραλείπει να σημειώσει ότι υπήρχε ένα κατεστημένο στην Αθήνα που αντιμετώπιζε τον Καζαντζίδη υποτιμητικά (ως «ανατολίτη»), αλλά τονίζει ότι οι καλλιτέχνες πρέπει να κρίνονται πρωτίστως από την καλλιτεχνική τους προσφορά και όχι από την ατομική τους συμπεριφορά.
Καταλήγοντας συμπεραίνει, ότι το άστρο του Καζαντζίδη «λάμπει και θα λάμπει αιωνίως», αποτελώντας πηγή έμπνευσης για όλους τους μελλοντικούς καλλιτέχνες. Ο Καλεντερίδης θεωρεί το συγκεκριμένο βιβλίο των 750 σελίδων ως την «εγκυκλοπαίδεια» του Καζαντζίδη, καθώς ο συγγραφέας Κώστας Μπαλαχούτης είχε πάρει πολλές συνεντεύξεις από τον ίδιο τον καλλιτέχνη.
Το Pontosvoice.com (…τ’εμέτερον η λαλία) είναι μια ενημερωτική ιστοσελίδα που σκοπό έχει να ενημερώνει τον Ποντιακό κόσμο για όλα τα νέα που αφορούν τον Ποντιακό Ελληνισμό , δράσεις, εκδηλώσεις, ιστορικά ευρήματα, απόψεις. Είμαστε μια ανοιχτή ομάδα και είμαστε η φωνή όλων , μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για ότι σας απασχολεί στο info@pontosvoice.com
