«Παλίμψηστα Πόντου»: Από τη σιωπή της απώλειας στον ήχο της νέας δημιουργίας – Η μουσική παράσταση του Γιάννη Τσανασίδη που δεν πρέπει να χάσετε

Μια ιδιαίτερη μουσική παράσταση, αφιερωμένη στην ποντιακή μουσική παράδοση και στη δημιουργική ανασύνθεση τραγουδιών που διασώθηκαν μόνο ως ποιητικά ίχνη, παρουσιάζεται την Τετάρτη 3 Ιουνίου 2026, στις 20:00, στο Πολυλειτουργικό Κέντρο – Θέατρο «Μίκης Θεοδωράκης» στο Ελευθέριο Κορδελιό.

Η παράσταση φέρει τον τίτλο «Παλίμψηστα Πόντου – Από τη σιωπή στον ήχο» και αποτελεί την καλλιτεχνική συνιστώσα της διδακτορικής διατριβής του Ιωάννη Τσανασίδη, με θέμα: «Πρωτότυπη μουσική σύνθεση / μελοποιία για σύγχρονα μουσικά σύνολα επάνω σε δημώδη ποίηση και μουσική του Πόντου, βασισμένη σε ιστορικές πηγές».

Στο επίκεντρο της έρευνας βρίσκεται η ποντιακή μουσική παράδοση μέσα από τραγούδια των οποίων η μελωδία δεν διασώθηκε, αλλά το ποιητικό τους σώμα παρέμεινε ζωντανό μέσα στις ιστορικές και λαογραφικές πηγές. Ο δημιουργός επιχειρεί να τα επαναφέρει στο ηχητικό παρόν, όχι ως απλή αναπαραγωγή μνήμης, αλλά ως νέα σύνθεση που πατά στα τροπικά και ρυθμικά χαρακτηριστικά της παράδοσης.

Η παράσταση λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το σήμερα. Αντλεί υλικό από την ποντιακή δημώδη ποίηση, το επεξεργάζεται με σύγχρονη μελοποιητική ματιά και το εντάσσει σε ένα ζωντανό μουσικό περιβάλλον. Με αυτόν τον τρόπο, τα τραγούδια περνούν από τη σιωπή της απώλειας στον ήχο της νέας δημιουργίας.

Στη σκηνή συμμετέχουν οι μουσικοί: Νατάσα Τσακηρίδου στο τραγούδι, Ιωάννης Τσανασίδης στην ποντιακή λύρα, Ιάκωβος Μωυσιάδης στο πολίτικο λαούτο και το σάζι, James Wylie στο ιρανικό καμαντσέ και το σαξόφωνο, Μιχάλης Τσανασίδης στη φλογέρα και το αγγείο και Στέλιος Μωυσιάδης στα κρουστά και το νταούλι.

Τη σύνθεση και ενορχήστρωση υπογράφει ο Ιωάννης Τσανασίδης. Την ηχοληψία έχει ο Γιώργος Μπακάλης, το βίντεο ο Γιώργος Αγγελόπουλος, το έργο εξωφύλλου η Μελίνα Γιαλαμά, τη γραφιστική επιμέλεια η Νατάσα Λυκίδου και την επιμέλεια στίχων ο Κωνσταντίνος Καρακασίδης.

Η μουσική παράσταση «Παλίμψηστα Πόντου» δεν αντιμετωπίζει την παράδοση ως μουσειακό υλικό. Τη μετατρέπει σε ζωντανή δημιουργία, δίνοντας φωνή σε τραγούδια που σώθηκαν χωρίς μελωδία, αλλά όχι χωρίς ψυχή.