Η Καλαμαριά αποχαιρετά τον Παύλο Αυγίδη, μια μορφή-αναφορά για τον ποντιακό χώρο και τον Σύλλογο Καυκασίων Καλαμαριάς «Ο Προμηθέας». Ο εκλιπών έφυγε από τη ζωή την Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2026, μετά από εννέα δεκαετίες ζωής, αφήνοντας πίσω του αποτύπωμα προσφοράς, ήθους και παράδοσης.
Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Παντελεήμονα Καλαμαριάς, σήμερα Τετάρτη 21 Ιανουαρίου 2026, στις 11:00 το πρωί.
Ο Παύλος Αυγίδης είχε τιμηθεί για τη διαδρομή και την προσφορά του στον ποντιακό ελληνισμό στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του «Προμηθέα», σε τιμητική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Καλαμαριά. Την πλακέτα απένειμε ο πρόεδρος του Συλλόγου, Χρήστος Κ. Πετανίδης, με αναφορά στην πολυετή συμβολή του στον Σύλλογο και στην ποντιακή κοινότητα.
Με το άκουσμα του θανάτου του, άνθρωποι που τον γνώρισαν, τον αγάπησαν και συνυπήρξαν μαζί του μίλησαν με λόγια καρδιάς για έναν «άρχοντα της Καλαμαριάς», έναν άνθρωπο του μόχθου, της οικογένειας και της προσφοράς. Ο Χρήστος Πετανίδης έκανε λόγο για μια παρουσία που δεν φεύγει από τις καρδιές όσων τον έζησαν, ενώ ο πρόεδρος της Ένωσης Ποντίων Καλαμαριάς, Κώστας Ζώης, στάθηκε στην απλότητα και την αξιοπρέπεια του εκλιπόντος, τονίζοντας πως υπήρξε μορφή με μεγάλη προσφορά στον ποντιακό χώρο.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στη βαθιά του σχέση με την παράδοση: για χρόνια υπήρξε ενεργό μέλος του «Προμηθέα» και ξεχώρισε ως κορυφαίος χορευτής του καρσλίδικου «Τας», κρατώντας ζωντανό το μεράκι και τη «ψυχή» του ποντιακού χορού. Παράλληλα, όσοι μιλούν για εκείνον τον περιγράφουν ως άνθρωπο εργατικό —οικοδόμο και τεχνίτη— που έζησε τίμια, κερδίζοντας τον σεβασμό της γειτονιάς και της ευρύτερης κοινότητας.
Στη συλλογική μνήμη παραμένει και η τιμητική βράβευση που είχε λάβει το 2019, σε επετειακή εκδήλωση στο Βελλίδειο που συνδιοργάνωσαν η Ένωση Ποντίων Καλαμαριάς και ο Απόλλων Καλαμαριάς. Από τον Άγιο Αντώνιο Κιλκίς, τόπο αναφοράς για τον ίδιο και τους δικούς του, καταγράφονται επίσης μηνύματα αποχαιρετισμού για έναν άνθρωπο «ιδιαίτερα ενεργό στην παράδοση».
Συγκινητική είναι και η προσωπική μαρτυρία ανθρώπων που τον θυμούνται από παλιότερες δεκαετίες στα μεροκάματα, με καθαρό πρόσωπο, ξεκάθαρες κουβέντες και πυξίδα την αλήθεια, αλλά και με εκείνη τη χαρά που —όπως λένε— την έδειχνε χορεύοντας όπως λίγοι.
Η Καλαμαριά και ο «Προμηθέας» χάνουν έναν δικό τους άνθρωπο. Έναν από τους τελευταίους της πρώτης γενιάς που κράτησε τη μνήμη και την παράδοση όχι ως σύνθημα, αλλά ως καθημερινή στάση ζωής. «Λαφρύν το χώμαν ατ’», όπως επαναλαμβάνουν πολλοί στα μηνύματα αποχαιρετισμού.
