Με μια γεύση βαθιά ριζωμένη στην ιστορία του ελληνισμού και της Μικρασιατικής παράδοσης, η Ελένη Σιδηροπούλου κατάφερε να ξεχωρίσει σε έναν ιδιαίτερα απαιτητικό διεθνή διαγωνισμό. Ο Διεθνής Διαγωνισμός Μαγειρικής Νοτίου Ευρώπης διεξήχθη στη Θεσσαλονίκη την Παρασκευή 27 Φεβρουαρίου 2026, συγκεντρώνοντας συμμετοχές από 15 χώρες και περίπου 300 διαγωνιζόμενους σε διαφορετικές κατηγορίες πιάτων.
Η Σιδηροπούλου, παραγωγός παραδοσιακών εδεσμάτων και γνώστρια της ποντιακής κουζίνας, κατάφερε να κατακτήσει την τρίτη θέση, εκπροσωπώντας επάξια τόσο τον τόπο καταγωγής της όσο και τη γαστρονομική κληρονομιά του Πόντου.
Με καταγωγή από τα Σεβαστειανά του Δήμου Σκύδρας και με μόνιμη πλέον κατοικία στην Κατερίνη τα τελευταία εννέα χρόνια, η ίδια έχει αφιερωθεί στην ανάδειξη των παραδοσιακών γεύσεων. Στον διαγωνισμό συμμετείχε στην κατηγορία των πουλερικών, παρουσιάζοντας το πιάτο κεσκέκι, ένα από τα πιο εμβληματικά φαγητά της μικρασιατικής και ποντιακής κουζίνας.
Όπως δήλωσε η ίδια στο pellanews.gr:
«Θέλοντας να δοκιμάσω για άλλη μία φορά τις δυνάμεις μου και τις δυνατότητές μου στη γαστρονομία και την ποντιακή κουζίνα, αποφάσισα να συμμετάσχω στον διαγωνισμό. Βάζω πάντα στόχους για το καλύτερο, όχι μόνο το δικό μου αλλά και της παράδοσης που αγαπώ πολύ. Στόχος μου είναι να μεταλαμπαδεύεται η παράδοση και στις επόμενες γενιές».
Το κεσκέκι αποτελεί ένα από τα παλαιότερα και πιο συμβολικά πιάτα της ελληνικής παράδοσης. Η καταγωγή του εντοπίζεται στη Μικρά Ασία, τον Πόντο και την Καππαδοκία, ενώ βασικά του υλικά είναι το σιτάρι και το κρέας — συνήθως αρνί, μοσχάρι ή κοτόπουλο. Τα υλικά σιγοβράζουν για πολλές ώρες μέχρι να δημιουργηθεί μια πυκνή, κρεμώδης υφή, σε μια διαδικασία που παραδοσιακά ήταν συλλογική και συνδεόταν με γιορτές, τραγούδια και κοινοτικές εκδηλώσεις.
Για τους πρόσφυγες του 1922, το κεσκέκι δεν ήταν απλώς ένα φαγητό. Η παρουσία του σε σημαντικές στιγμές της κοινότητας συμβόλιζε την αφθονία, τη συλλογικότητα και τη συνέχεια της παράδοσης.
Η επιτυχία της Ελένης Σιδηροπούλου στον διεθνή διαγωνισμό δεν αποτελεί μόνο προσωπική δικαίωση, αλλά και μια ακόμη επιβεβαίωση ότι η παραδοσιακή ελληνική κουζίνα, όταν υπηρετείται με γνώση και μεράκι, μπορεί να σταθεί επάξια σε διεθνές επίπεδο.
Με σεβασμό στις ρίζες και πίστη στην αξία της παράδοσης, συνεχίζει να προβάλλει τις γεύσεις του Πόντου, αποδεικνύοντας πως η γαστρονομία μπορεί να λειτουργήσει ως γέφυρα μνήμης, πολιτισμού και δημιουργίας.
