Υπάρχουν λόγια που δεν ανήκουν σε καμία εποχή.
Ούτε σε συγκυρίες.
Ανήκουν στην Πατρίδα.
Το «Μέγα το της θαλάσσης κράτος» δεν είναι σύνθημα. Δεν ήταν ποτέ.
Είναι ιστορική διαπίστωση. Μια αλήθεια που κουβαλάμε, ίσως χωρίς πάντα να το λέμε.
Είναι η μνήμη ενός λαού που έμαθε να στέκεται όρθιος, κοιτώντας ταυτόχρονα τη θάλασσα και τον ουρανό.
Εδώ δεν μιλάμε για πολιτική.
Αν μιλούσαμε, θα ήταν κάτι άλλο.
Εδώ μιλάμε για εθνική υπερηφάνεια.
Η θάλασσα ως ταυτότητα, ο αέρας ως εγγύηση!
Η Ελλάδα γεννήθηκε στη θάλασσα.
Αυτό δεν είναι σχήμα λόγου. Είναι γεγονός.
Σ’ αυτήν γράφτηκαν οι πρώτες σελίδες της Ιστορίας μας και από εκεί υπερασπιστήκαμε την ύπαρξή μας. Από τις τριήρεις, στα καράβια της Ρωμιοσύνης, μέχρι το σημερινό Πολεμικό Ναυτικό.
Η θάλασσα δεν ήταν ποτέ απλώς χώρος. Ήταν τρόπος σκέψης. Ήταν συνείδηση.
Σήμερα, αυτή η συνείδηση στηρίζεται και σε σύγχρονα μέσα.
Οι φρεγάτες Belharra δεν είναι απλά πλοία. Δεν τις βλέπεις έτσι.
Είναι πλωτά σημεία παρουσίας. Είναι μήνυμα. Είναι η σιγουριά ότι τα νερά μας, τα νησιά μας, οι άνθρωποί μας, δεν είναι εκτεθειμένοι.
Όμως η Πατρίδα δεν φυλάσσεται μόνο από τη θάλασσα.
Αυτό το ξέρουμε καλά.
Φυλάσσεται και από τον ουρανό.
Η παρουσία των Rafale στον ελληνικό αέρα δεν αφορά μόνο τεχνολογία ή επιδόσεις. Αυτά είναι για τους ειδικούς.
Για τους υπόλοιπους σημαίνει κάτι πιο απλό: ότι ο ουρανός μας δεν είναι άδειος.
Είναι ορατός. Είναι ελεγχόμενος. Είναι ασφαλής.
Θάλασσα και αέρας.
Δύο στοιχεία που πάντα μας καθόριζαν.
Και σήμερα, για πρώτη φορά μετά από καιρό, λειτουργούν μαζί.
Τα νησιά ως καρδιά, όχι ως άκρη
Για όσους ζούμε στα νησιά, η άμυνα δεν είναι θεωρία.Είναι καθημερινή αίσθηση.
Είναι να ξέρεις ότι δεν είσαι μόνος. Ότι δεν είσαι «μακριά».
Τα Δωδεκάνησα δεν είναι άκρη του χάρτη.
Είναι μπροστά. Πάντα ήταν.
Η θωράκισή τους δεν έχει να κάνει με επίδειξη. Δεν αφορά μεγάλες κουβέντες.
Αφορά ηρεμία. Σταθερότητα. Αξιοπρέπεια.
Αφορά το δικαίωμα να ζεις χωρίς να κοιτάς πάνω από τον ώμο σου.
Η συνέχεια της Ιστορίας
Οι Έλληνες δεν μεγάλωσαν ποτέ με αυταπάτες.
Ήξεραν και ξέρουν ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται. Διασφαλίζεται.
Κάθε γενιά είχε το δικό της βάρος.
Να παραδώσει την Πατρίδα λίγο πιο ασφαλή απ’ ό,τι την παρέλαβε.
Η σημερινή Ελλάδα το καταλαβαίνει αυτό.
Όχι με φωνές.
Με ουσία.
Με ετοιμότητα.
Με αποτροπή.
Η Πατρίδα του αύριο
Η Πατρίδα του αύριο πρέπει να είναι μια Ελλάδα που ξέρει ποια είναι.
Που σέβεται την Ιστορία της, χωρίς να μένει κολλημένη σ’ αυτήν.
Να κοιτά μπροστά με σιγουριά.
Να είναι ισχυρή στη θάλασσα.
Παρούσα στον αέρα.
Ήρεμη, γιατί είναι έτοιμη.
Και αυτή η ετοιμότητα είναι εθνική στάση.
Μέγα το της θαλάσσης κράτος.
Και ασφαλής ο ελληνικός ουρανός.
Γιατί όταν η Πατρίδα στέκεται όρθια σε γη, θάλασσα και ουρανό,
στέκεται όρθιο και το μέλλον της.
Ο Χαράλαμπος Ναβροζίδης είναι Αντιπεριφερειάρχης Ψηφιακής Ανάπτυξης Νοτίου Αιγαίου και Πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Κω «o Ξενιτέας» από το 2019. Ασχολείται ενεργά με την ανάδειξη της Ποντιακής Πολιτιστικής κληρονομιάς, με στόχο την υπεύθυνη και τεκμηριωμένη ενημέρωση για ζητήματα που αφορούν τον Πόντο και τον σύγχρονο Ελληνισμό.
Ως Πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Κω «Ο Ξενιτέας», υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες της κατασκευής και τοποθέτησης του αγάλματος της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου στην πόλη της Κω, συμβάλλοντας ουσιαστικά στη διατήρηση της ιστορικής μνήμης και της συλλογικής συνείδησης , ενώ από το ίδιο πόστο μεριμνά για την διοργάνωση 10άδων εκδηλώσεων , ημερίδων και άλλων δράσεων κάθε χρόνο. Η δράση του γύρω από ζητήματα ιστορικής μνήμης έχει τύχει σχολιασμού και εκτός ελληνικού δημόσιου λόγου.