Συντάκτης: Ναβροζίδης Χαράλαμπος

«Λίγο πριν τη Σέρρα» Η Παράδοση δεν χαρίζεται. Μας βάζει πάντα δύσκολα , γιατί εκεί ακριβώς δοκιμαζόμαστε. Ζητά παρουσία, στάση, ευθύνη. Λίγο πριν τη Σέρρα, δεν υπάρχουν ρόλοι και πρόσωπα. Υπάρχει μόνο το βάρος όσων κουβαλάμε. Όσα παραλάβαμε και όσα οφείλουμε να παραδώσουμε ακέραια. Η αφήγηση δεν είναι απλή πράξη λόγου, είναι κατάθεση ψυχής, μια σιωπηλή συμφωνία με τη μνήμη. Τα λόγια που ειπώθηκαν γεννήθηκαν από μέσα μου και συναντήθηκαν με στίχους σπουδαίων ανθρώπων , στίχους που δεν ανήκουν σε κανέναν, γιατί ανήκουν σε όλους. Είναι εκείνα τα λόγια που βγαίνουν μόνα τους όταν μιλάμε για Πατρίδα, για ρίζες, για…

Υπάρχουν λόγια που δεν ανήκουν σε καμία εποχή. Ούτε σε συγκυρίες. Ανήκουν στην Πατρίδα. Το «Μέγα το της θαλάσσης κράτος» δεν είναι σύνθημα. Δεν ήταν ποτέ. Είναι ιστορική διαπίστωση. Μια αλήθεια που κουβαλάμε, ίσως χωρίς πάντα να το λέμε. Είναι η μνήμη ενός λαού που έμαθε να στέκεται όρθιος, κοιτώντας ταυτόχρονα τη θάλασσα και τον ουρανό. Εδώ δεν μιλάμε για πολιτική. Αν μιλούσαμε, θα ήταν κάτι άλλο. Εδώ μιλάμε για εθνική υπερηφάνεια. Η θάλασσα ως ταυτότητα, ο αέρας ως εγγύηση! Η Ελλάδα γεννήθηκε στη θάλασσα. Αυτό δεν είναι σχήμα λόγου. Είναι γεγονός. Σ’ αυτήν γράφτηκαν οι πρώτες σελίδες της Ιστορίας…

Μια καρφίτσα, ένα μικρό και σιωπηλό κειμήλιο, έγινε αφορμή να ακουστεί μια μεγάλη ιστορία μνήμης και ξεριζωμού. Με σεβασμό και ευθύνη, η Μέριμνα Ποντίων Κυριών έδωσε φωνή στα αντικείμενα και δικαίωσε την παράδοση, αποδεικνύοντας ότι η μνήμη δεν είναι παρελθόν, αλλά ζωντανή παρακαταθήκη που περνά από γενιά σε γενιά. Το Δελτίο Τύπου: Το απόγευμα της Παρασκευής 9 Ιανουαρίου πλήθος κόσμου που παραβρέθηκε στο Μουσείο «Κεντώντας τη Μνήμη» της Μέριμνας Ποντίων Κυριών, είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει ένα μοναδικό δρώμενο. Η Αλεξία Ιωαννίδου έδωσε την φωνή της σε μια καρφίτσα από την Αργυρούπολη του Πόντου ηλικίας 135 ετών, που μας διηγήθηκε…

Το τραγούδι «Ο Αγυναίκιστον» φέρει το διακριτικό ποντιακό πείραγμα, εκείνο που δεν σατιρίζει, αλλά υπενθυμίζει με χαμόγελο και αυστηρότητα πως ο χρόνος περνά και οι επιλογές έχουν βάρος. Μέσα από τον αυθεντικό ποντιακό λόγο, ξεδιπλώνεται μια ήρεμη αλλά ξεκάθαρη παρατήρηση ζωής, ειπωμένη με τον τρόπο που μιλούσαν οι παλιοί: χωρίς φωνές, χωρίς επίδειξη, με νόημα. Τους στίχους υπογράφει ο Απόστολος Αραπίδης και τη μουσική ο Γιώργος Στεφανίδης, ο οποίος ερμηνεύει το τραγούδι με μέτρο και καθαρότητα, αφήνοντας τον λόγο να προηγηθεί της ερμηνείας. Το πείραγμα δεν λειτουργεί ως χιούμορ, αλλά ως υπενθύμιση. Απευθύνεται στον άνθρωπο που καθυστερεί, που κοιτάζει χωρίς…

💭😴Ο Γιάννης ονειρεύεται Μωμόερους στη Ρόδο. 🫣Γιάννη,πες αλεύρι. Η αρκούδα σε γυρεύει🐻 ✅Σάββατο 17 Ιανουαρίου,στις 10:30 ξεκινάμε από το ξενοδοχείο Acandia. Ακολουθήστε τους Μωμόερους στο κέντρο της Ρόδου. Το δρόμενο θα προβάλει ο Πολιτιστικός Σύλλογος Ροδοχωρίου “ΟΙ ΚΟΜΝΗΝΟΙ”.

Το άρθρο «Για τον Αχιλλέα – Ένα τραγούδι μνήμης και καρδιάς» αναδεικνύει με ζεστασιά και συγκίνηση την αξία της μνήμης και της αγάπης μέσα από ένα μοναδικό δημιουργικό έργο. Συνδυάζοντας ποιητική έκφραση και ειλικρινή συναισθήματα, προσφέρει μια βαθιά σύνδεση με το παρελθόν και ταυτόχρονα έναν ύμνο στη δύναμη της καρδιάς. Η πρωτοτυπία της προσέγγισης και η αυθεντικότητα του λόγου καθιστούν το κείμενο μια αξέχαστη εμπειρία που αγγίζει και εμπνέει τον αναγνώστη.

Ο Γιάννης Γκόσιος και ο Αδάμ από τη Γερμανία ενώνουν τις φωνές τους σε μια μοναδική ερμηνεία του παραδοσιακού τραγουδιού «Τη Δεσποινής τα πρόβ(γ)ατα». Με έντονη συναίσθηση και μελωδική αρμονία, μας μεταφέρουν σε ένα νοσταλγικό ταξίδι γεμάτο πολιτιστική ταυτότητα και αυθεντικότητα, αναδεικνύοντας τη δύναμη της παράδοσης σε σύγχρονο πλαίσιο.

Από το χθες στο σήμερα Η ιστορία του Ελληνισμού δεν περιορίζεται σε χρονολογίες και γεγονότα και πλέον είναι φανερό πως δεν περιορίζεται ούτε στον χώρο. Είναι μια αδιάκοπη πορεία μνήμης, πίστης και συμβόλων που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά και από τόπο σε τόπο. Σε αυτή τη διαδρομή, ο Πόντος και τα Δωδεκάνησα δεν συναντιούνται τυχαία συναντιούνται ουσιαστικά, μέσα και από την Εκκλησία, τις εικόνες και τους ανθρώπους που κράτησαν ζωντανή την παράδοση. Η Αγία Κλαυδία, η οποία μαρτύρησε στην Αμισό του Πόντου, αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της πνευματικής συνέχειας. Μια Αγία που έζησε και μαρτύρησε στον Πόντο, αλλά…