Ο Ταμέρ Τσιλιγκίρ επανέρχεται με μια ανάρτηση που δεν κινείται στη γραμμή της θριαμβολογίας ούτε της μονοδιάστατης εθνικής αφήγησης, αλλά στέκεται στην ανθρώπινη διάσταση της Ιστορίας. Ο Πόντιος συγγραφέας και ακτιβιστής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, που γεννήθηκε το 1965 στη Λιβερά της επαρχίας Ματσούκας στην Τραπεζούντα και σήμερα ζει στην Ελβετία, υπογραμμίζει ότι οι ιστορικοί είναι και αυτοί άνθρωποι της εποχής τους και ότι κάθε αφήγηση κουβαλά συγκεκριμένη οπτική. Την ίδια στιγμή, όμως, επιμένει ότι η ιστορική γραφή δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στην πλευρά των νικητών.
Στην ανάρτησή του ο Τσιλιγκίρ σημειώνει ότι η Ιστορία δεν είναι μόνο οι πόλεμοι, οι ηγέτες και οι μεγάλες νίκες, αλλά και οι γλώσσες που χάθηκαν από τις πόλεις, οι άνθρωποι που κάποτε ζούσαν στους ίδιους δρόμους και σήμερα δεν υπάρχουν, οι μνήμες που φιμώθηκαν και οι ζωές που ξεχάστηκαν. Υπενθυμίζει μάλιστα πως στους δρόμους της Ανατολίας ακούγονταν άλλοτε ελληνικά, αρμενικά, συριακά, κουρδικά, λαζικά και πολλές ακόμη γλώσσες, για να καταλήξει ότι αν η Ιστορία τις διαγράψει, τότε θα χαθεί μαζί τους και ένα κρίσιμο κομμάτι του παρελθόντος. Με αυτόν τον τρόπο στέλνει ένα καθαρό μήνυμα: η Ιστορία μπορεί συχνά να γράφεται από τους νικητές, όμως δεν παύει να περιλαμβάνει και τις ψυχές που χάθηκαν, τους σιωπηλούς και τους λησμονημένους.
Η συγκεκριμένη παρέμβαση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αν συνδεθεί με τη διαδρομή του ίδιου του Τσιλιγκίρ. Σύμφωνα με βιογραφικά στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί, μετά τη νεανική του πορεία στην Κωνσταντινούπολη και την αποβολή του από τη στρατιωτική σχολή Kuleli, στράφηκε στον αγώνα για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τη δημοκρατία και την ελευθερία. Για αυτή τη δράση φυλακίστηκε τρεις φορές στην Τουρκία από το 1986 έως το 1994, ενώ στην τελευταία περίπτωση καταδικάστηκε σε ισόβια. Το 2004 αποφυλακίστηκε προσωρινά λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας και στη συνέχεια διέφυγε στην Ελβετία, όπου ζει μέχρι σήμερα.
Από την Ελβετία συνεχίζει τη δημόσια παρέμβασή του για το ποντιακό ζήτημα και ειδικά για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. Στις 17 Σεπτεμβρίου 2025, στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο της Ελβετίας στη Βέρνη, μίλησε σε συνέδριο για τις γενοκτονίες των Σύρων Χριστιανών, των Ποντίων Ελλήνων και των Αρμενίων και κατέθεσε γραπτό κείμενο ζητώντας από τους Ελβετούς βουλευτές την επίσημη αναγνώριση της γενοκτονίας. Στην παρέμβασή του τόνισε ότι «σήμερα στον Πόντο ζουν περισσότεροι από δέκα εκατομμύρια άνθρωποι, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι απόγονοι βίαια εξισλαμισμένων Ρωμιών», ενώ υποστήριξε ότι μια τέτοια αναγνώριση θα ήταν βήμα ιστορικής δικαιοσύνης αλλά και πίεση προς την τουρκική κοινωνία να αντιμετωπίσει το παρελθόν της.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η νέα του ανάρτηση δεν αποτελεί ένα αφηρημένο ιστορικό σχόλιο, αλλά εντάσσεται σε μια σταθερή γραμμή δημόσιας παρέμβασης. Ο Τσιλιγκίρ δεν αμφισβητεί μόνο την κυρίαρχη εκδοχή της Ιστορίας, αλλά επιχειρεί να αναδείξει όσα έμειναν εκτός επίσημου αφηγήματος: τις χαμένες κοινότητες, τις σβησμένες γλώσσες, τις βίαιες αφομοιώσεις και τις ανθρώπινες απώλειες που δεν χωρούν σε μια αφήγηση γραμμένη αποκλειστικά από την πλευρά των ισχυρών. Αυτό ακριβώς είναι και το κεντρικό νόημα της παρέμβασής του: ότι η Ιστορία δεν είναι μόνο η καταγραφή όσων επικράτησαν, αλλά και η μνήμη όσων χάθηκαν.
Το Pontosvoice.com (…τ’εμέτερον η λαλία) είναι μια ενημερωτική ιστοσελίδα που σκοπό έχει να ενημερώνει τον Ποντιακό κόσμο για όλα τα νέα που αφορούν τον Ποντιακό Ελληνισμό , δράσεις, εκδηλώσεις, ιστορικά ευρήματα, απόψεις. Είμαστε μια ανοιχτή ομάδα και είμαστε η φωνή όλων , μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για ότι σας απασχολεί στο info@pontosvoice.com
