Μιλώντας για την τεχνολογία και τη διαδρομή της όλους αυτούς τους αιώνες, γράφει ο Ντέιβιντ Κάγιε στο βιβλίο του «Τι ονειρεύονται τα ανδροειδή; Από την ανακάλυψη της φωτιάς στα smartphones. Μια σύντομη ιστορία της τεχνολογίας (μτφρ.: Κρίτων Ηλιόπουλος, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης), δεν μπορούμε να μιλήσουμε για την τεχνολογία και τη σχέση της με τον άνθρωπο δίχως να κάνουμε μια στάση στο αβυσσαλέο ζήτημα του χρόνου.
«Η κλεψύδρα», γράφει, «(που κυριολεκτικά σημαίνει “ο κλέφτης του νερού”), σε γενικές γραμμές αποτελείται από ένα δοχείο που αφήνει να πέφτει ανά τακτά διαστήματα λίγο νερό. (…) Με τα σημερινά στάνταρ, η κλεψύδρα δεν αποτελεί καλό τρόπο μέτρησης του χρόνου, επειδή ο χρόνος που χρειάζεται να γεμίσει ή να αδειάσει αλλάζει πολύ τις κρύες ή τις ζεστές ημέρες».
Το ότι με τα σημερινά δεδομένα η μέτρηση του χρόνου από την κλεψύδρα είναι προβληματική δεν χρειάζεται καν να το συζητάμε. Ομως τις μακρινές εκείνες εποχές η χαλαρότητα ως προς τη μέτρηση του χρόνου ήταν ο κανόνας. «Ολα κινούνταν πιο αόριστα και κατά προσέγγιση, η ζωή ακολουθούσε πιο αργούς ρυθμούς και ήταν πιο ήρεμη (ίσως και πιο ευτυχισμένη)».
Μην πάμε πολύ μακριά· στην αγροτική Ελλάδα, εκατό χρόνια πριν, οι άνθρωποι όριζαν ως ώρα συνάντησής τους «όταν η ήλιος θα είναι ψηλά». Τρέχα γύρευε με τα σημερινά δεδομένα. Και μία ώρα να αργούσες, κανένας δεν θα σε παρεξηγούσε. Στην Αφρική, ακόμα και σήμερα, ο χρόνος σχεδόν δεν μετριέται. Το λεωφορείο της γραμμής θα φύγει όταν φύγει· δεν υπάρχει πρόβλημα.
Ο άνθρωπος του ανεπτυγμένου κόσμου μπορεί να τρελαθεί με αυτό. Γιατί; Διότι ο άνθρωπος του ανεπτυγμένου κόσμου, με το ρολόι χειρός και το έξυπνο κινητό, «φοράει» τον χρόνο πάνω του. Ακόμα και το λεπτό μετράει – ποιο λεπτό, το δευτερόλεπτο. Ρωτήστε έναν πρωταθλητή του στίβου που για εκατοστά του δευτερολέπτου κατακτά το ολυμπιακό ρεκόρ ή έναν μπασκετμπολίστα που βάζει καλάθι στο τελευταίο δευτερόλεπτο και παίρνει το Final Four (και πλουτίζει). Ολα αυτά είναι δουλειές της Βιομηχανικής Επανάστασης που σήμερα πια είναι ψηφιακή. Ο Κάγιε μνημονεύει το ατομικό ρολόι που «μετράει τον χρόνο με ακρίβεια τρισεκατομμυριοστού του δευτερολέπτου. (…) Αραγε είναι αυτό το ανώτατο όριο της ακρίβειας; Προφανώς και όχι· η τεχνολογία τείνει προς τη μέγιστη δυνατή τελειότητα».
Κλέβει το νερό σήμερα το ατομικό ρολόι; Συχνά μιλάμε για τον χρόνο σαν ένα ποτάμι που καταλήγει σε μια αχανή κοίτη (τον θάνατο). Το νερό είναι παντού όσον αφορά τον χρόνο. Ο άνθρωπος κυοφορείται μέσα στο νερό προτού καν μάθει τι είναι χρόνος. Στην ψηφιακή εποχή όμως το νερό μοιάζει να μη μας αφορά. Το τοπίο του χρόνου σήμερα είναι άνυδρο. Ισως διότι, κατά κάποιον τρόπο, χρόνος στην εποχή του Διαδικτύου δεν υπάρχει.
Το Pontosvoice.com (…τ’εμέτερον η λαλία) είναι μια ενημερωτική ιστοσελίδα που σκοπό έχει να ενημερώνει τον Ποντιακό κόσμο για όλα τα νέα που αφορούν τον Ποντιακό Ελληνισμό , δράσεις, εκδηλώσεις, ιστορικά ευρήματα, απόψεις. Είμαστε μια ανοιχτή ομάδα και είμαστε η φωνή όλων , μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για ότι σας απασχολεί στο info@pontosvoice.com
Σχόλια