Σε μία κατάπτυστη επίθεση κατά της ιστορικής μνήμης των Ελλήνων της Μικράς Ασίας προχώρησε η τουρκική εφημερίδα Hürriyet, χαρακτηρίζοντας «παραμύθι» τη Γενοκτονία και στρεφόμενη προσωπικά εναντίον του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Αφορμή αποτέλεσαν οι δηλώσεις του Έλληνα υπουργού για τη 14η Σεπτεμβρίου, την Ημέρα Εθνικής Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το τουρκικό κράτος.
Το δημοσίευμα φέρει τον προκλητικό τίτλο «Απάντηση της Άγκυρας με τη Λωζάννη στο “παραμύθι της γενοκτονίας” του Δένδια» και αναπαράγει πλήρως την ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών.
Η χρήση της λέξης «παραμύθι» δεν αποτελεί απλώς δημοσιογραφική υπερβολή. Αποτελεί συνειδητή προσβολή της μνήμης των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων που σφαγιάστηκαν, εκτοπίστηκαν, οδηγήθηκαν στα τάγματα εργασίας και ξεριζώθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες.
Η Hürriyet επιτίθεται στον Δένδια
Ο Νίκος Δένδιας τίμησε τη μνήμη των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, αναφερόμενος στη Γενοκτονία και στον βίαιο ξεριζωμό ενός πανάρχαιου ελληνικού κόσμου.
Η τουρκική αντίδραση υπήρξε άμεση και επιθετική. Το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας χαρακτήρισε τις ελληνικές δηλώσεις «αβάσιμες» και «αυθάδεις», ενώ η Hürriyet ανέλαβε να μεταφέρει αυτή τη γραμμή στην τουρκική κοινή γνώμη με ακόμη πιο προσβλητική φρασεολογία.
Η τουρκική εφημερίδα επιχειρεί να παρουσιάσει τις αναφορές στη Γενοκτονία ως ελληνική πρόκληση, αντιστρέφοντας για ακόμη μία φορά την ιστορική πραγματικότητα.
Η Ελλάδα, όμως, δεν επιτέθηκε στην Τουρκία. Τίμησε τους νεκρούς της.
Η Βουλή των Ελλήνων έχει καθιερώσει τη 14η Σεπτεμβρίου ως Ημέρα Εθνικής Μνήμης και στην επετειακή συνεδρίαση της 14ης Σεπτεμβρίου 2026 τήρησε ενός λεπτού σιγή για τα θύματα της Γενοκτονίας. Όπως υπογράμμισε η επίσημη ανακοίνωση του ελληνικού Κοινοβουλίου, η ημέρα καθιερώθηκε με ομόφωνη απόφαση της Βουλής.
Η Λωζάννη ως άλλοθι άρνησης
Για να υποστηρίξει το αφήγημά της, η Hürriyet επικαλείται το άρθρο 59 της Συνθήκης της Λωζάννης και επαναφέρει τις τουρκικές κατηγορίες για την παρουσία του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία.
Η επίκληση αυτή χρησιμοποιείται ως μηχανισμός αποπροσανατολισμού. Η συζήτηση μεταφέρεται σκοπίμως από τις συστηματικές διώξεις των χριστιανικών πληθυσμών και την εξόντωση των Ελλήνων στην τελευταία φάση της Μικρασιατικής Εκστρατείας.
Η Γενοκτονία, όμως, δεν άρχισε το 1919.
Οι διωγμοί των Ελλήνων της Ανατολής είχαν ξεκινήσει χρόνια νωρίτερα. Εκτοπισμοί, τάγματα εργασίας, πορείες θανάτου, λεηλασίες και οργανωμένη τρομοκρατία εφαρμόστηκαν σε βάρος των ελληνικών κοινοτήτων πριν από την απόβαση του ελληνικού στρατού στη Σμύρνη.
Στον Πόντο, οι επιχειρήσεις εξόντωσης, οι απαγχονισμοί, τα Αμελέ Ταμπουρού και οι εκτοπισμοί είχαν ήδη διαμορφώσει έναν μηχανισμό αφανισμού του ελληνικού στοιχείου. Η τραγωδία δεν ήταν ένα στιγμιαίο ξέσπασμα βίας ούτε μία αναπόφευκτη συνέπεια του πολέμου. Ήταν μια μακρά διαδικασία εκρίζωσης.
Αυτό ακριβώς επιχειρεί να εξαφανίσει η τουρκική επίσημη αφήγηση.
Η προσβολή αφορά ολόκληρο τον προσφυγικό Ελληνισμό
Όταν η Hürriyet αποκαλεί τη Γενοκτονία «παραμύθι», δεν επιτίθεται μόνο στον Νίκο Δένδια.
Προσβάλλει τους απογόνους των Μικρασιατών, των Ποντίων και των Ανατολικοθρακιωτών που έφτασαν στην Ελλάδα έχοντας χάσει συγγενείς, σπίτια, περιουσίες, εκκλησίες, σχολεία και πατρίδες αιώνων.
Προσβάλλει τις οικογένειες που διατήρησαν τις μαρτυρίες των επιζώντων. Προσβάλλει τις κοινότητες που κράτησαν ζωντανή τη μνήμη μέσα από τα σωματεία, τις παραδόσεις, τη γλώσσα, τη μουσική και τις αφηγήσεις των παππούδων τους.
Κυρίως, αποκαλύπτει ότι η επίσημη Τουρκία δεν αρκείται στην άρνηση. Απαιτεί από τα θύματα και τους απογόνους τους να σιωπήσουν.
Το δημοσίευμα της Hürriyet αποτελεί μέρος μιας πάγιας πολιτικής παραχάραξης. Κάθε φορά που η Ελλάδα ή ο προσφυγικός Ελληνισμός τιμούν τα θύματα, η Άγκυρα αντιδρά σαν να δέχεται επίθεση.
Δεν πρόκειται, όμως, για επίθεση. Πρόκειται για χρέος.
Η μνήμη δεν διαπραγματεύεται
Οι σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας μπορεί να περνούν περιόδους έντασης ή αποκλιμάκωσης. Οι κυβερνήσεις μπορούν να συνομιλούν, να υπογράφουν συμφωνίες και να αναζητούν διαύλους επικοινωνίας.
Η ιστορική μνήμη, όμως, δεν μπορεί να θυσιάζεται στον βωμό μιας πρόσκαιρης διπλωματικής ηρεμίας.
Η αναγνώριση της Γενοκτονίας δεν αποτελεί πράξη εκδίκησης κατά του σημερινού τουρκικού λαού. Αποτελεί δικαίωση των θυμάτων και προϋπόθεση για να μην επαναληφθούν εγκλήματα που γεννήθηκαν από τον εθνικισμό, το μίσος και την ατιμωρησία.
Η λέξη «παραμύθι» της Hürriyet δεν μπορεί να σβήσει τις μαρτυρίες, τα αρχεία, τους ομαδικούς τάφους, τις κατεστραμμένες κοινότητες και τις οικογένειες που δεν επέστρεψαν ποτέ στις εστίες τους.
Η ιστορία δεν αλλάζει επειδή ενοχλεί την Άγκυρα.
Και η μνήμη των Ελλήνων της Μικράς Ασίας και του Πόντου δεν πρόκειται να σβήσει, όσες φορές και αν ο τουρκικός Τύπος επιχειρήσει να τη λοιδορήσει.
Το Pontosvoice.com (…τ’εμέτερον η λαλία) είναι μια ενημερωτική ιστοσελίδα που σκοπό έχει να ενημερώνει τον Ποντιακό κόσμο για όλα τα νέα που αφορούν τον Ποντιακό Ελληνισμό , δράσεις, εκδηλώσεις, ιστορικά ευρήματα, απόψεις. Είμαστε μια ανοιχτή ομάδα και είμαστε η φωνή όλων , μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για ότι σας απασχολεί στο info@pontosvoice.com
