Γράφει ο Χρήστος Κωνσταντινίδης
Δικαστική δικαίωση για έναν αγώνα με βαθύ εθνικό και θεσμικό χαρακτήρα καταγράφεται στη Θράκη, μετά την απόφαση του Εφετείου Θράκης να απορρίψει την έφεση του «Συλλόγου Αθλητισμού και Πολιτισμού Φιλάθλων Φενερμπαχτσέ Δυτικής Θράκης».
Με την υπ’ αριθμόν 135/2026 απόφασή του, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση διάλυσης του σωματείου, κρίνοντας ότι η χρήση του όρου «Δυτική Θράκη» στην επωνυμία του αντίκειται στην ελληνική έννομη τάξη.
Η υπόθεση δεν αφορά απλώς την ονομασία ενός συλλόγου φιλάθλων. Αγγίζει τον πυρήνα μιας διαχρονικής προσπάθειας εργαλειοποίησης της Θράκης μέσω όρων, συμβόλων και οργανώσεων που επιχειρούν να εμφανίσουν την περιοχή ως ξεχωριστή οντότητα, αποκομμένη από την ενιαία ελληνική Θράκη.
Αντιδράσεις από τον σύλλογο και τον τουρκικό Τύπο
Η διοίκηση του συλλόγου αντέδρασε άμεσα, χαρακτηρίζοντας την απόφαση «κατάφωρη αδικία» και κάνοντας λόγο για πλήγμα στην ανεξάρτητη και αμερόληπτη Δικαιοσύνη.
Παράλληλα, προανήγγειλε ότι θα εξαντλήσει όλα τα ένδικα μέσα, ανοίγοντας τον δρόμο για προσφυγή στον Άρειο Πάγο.
Στην ανακοίνωσή του, το σωματείο ευχαρίστησε μειονοτικούς φορείς για τη στήριξη, ενώ ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην τουρκική Fenerbahçe S.K., η οποία, σύμφωνα με τη διοίκησή του, στάθηκε στο πλευρό του.
Η απόφαση προκάλεσε αντίδραση και στον τουρκικό Τύπο. Η τουρκόφωνη μειονοτική ιστοσελίδα Gündem Gazetesi παρουσίασε την υπόθεση ως ζήτημα δικαιωμάτων και ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι, υιοθετώντας πλήρως τη ρητορική του συλλόγου περί «άδικης μεταχείρισης».
Στο σχετικό δημοσίευμα υποστηρίζεται ότι ο σύλλογος οδηγείται σε διάλυση επειδή η ονομασία του περιείχε τον όρο «Δυτική Θράκη», ο οποίος, κατά την τουρκική ανάγνωση, παραπέμπει στη μουσουλμανική μειονότητα της περιοχής, την οποία φιλοπροξενικοί κύκλοι επιμένουν να αποκαλούν «τουρκική», παρά το σαφές πλαίσιο της Συνθήκης της Λωζάνης.
Το νομικό ζήτημα: Δεν υπάρχει επίσημος όρος «Δυτική Θράκη»
Από ελληνικής πλευράς, το ζήτημα είναι ξεκάθαρο. Ο όρος «Δυτική Θράκη» δεν αποτελεί επίσημο διοικητικό ή γεωγραφικό προσδιορισμό της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Η Θράκη αποτελεί ενιαία ελληνική γεωγραφική περιοχή. Η επιμονή στη χρήση του όρου «Δυτική Θράκη» σε συλλόγους και φορείς δεν θεωρείται αθώα, καθώς μπορεί να δημιουργεί εντυπώσεις τεχνητής διαφοροποίησης και να εξυπηρετεί αφηγήματα που εδώ και δεκαετίες προωθούνται από την τουρκική εξωτερική πολιτική.
Τι είχε επισημάνει η Βασιλική Θάνου
Τη νομική και εθνική διάσταση του ζητήματος είχε αναδείξει ήδη από τον Φεβρουάριο του 2022 η επίτιμη πρόεδρος του Αρείου Πάγου και πρώτη γυναίκα πρωθυπουργός της Ελλάδας, Βασιλική Θάνου.
Σε άρθρο της υπογράμμιζε ότι ο όρος «Δυτική Θράκη» δεν απαντά σε καμία διεθνή συνθήκη και ότι εντός της ελληνικής επικράτειας υπάρχει μία ενιαία Θράκη.
Όπως σημείωνε χαρακτηριστικά, «σε καμία Διεθνή Συνθήκη δεν αναφέρεται ο όρος “Δυτική Θράκη”. Στην Ελληνική Επικράτεια υπάρχει μία ενιαία Θράκη. Μόνον η Τουρκία, στα πλαίσια της μακρόχρονης συνεχιζόμενης εξωτερικής πολιτικής της, σε βάρος των ελληνικών εθνικών συμφερόντων, κάνει επίμονη αναφορά στη Δυτική Θράκη».
Η κ. Θάνου είχε επίσης τονίσει ότι οι σκοποί του συγκεκριμένου σωματείου είναι «αντεθνικοί, προπαγανδιστικοί και παραπλανητικοί» και ότι διαταράσσουν την κοινωνική ειρήνη ανάμεσα στις δύο ελληνικές κοινότητες, τη χριστιανική και τη μουσουλμανική, στην ευαίσθητη περιοχή της Θράκης.
Ο ρόλος του Πόντου Θρυλορίου
Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι τον δικαστικό αγώνα κατά της δράσης του συγκεκριμένου συλλόγου είχε ξεκινήσει η ποντιακή ποδοσφαιρική ομάδα της Ροδόπης, ο Πόντος Θρυλορίου.
Η ομάδα, με ξεκάθαρη στάση απέναντι σε όρους και πρακτικές που κρίνονται αντεθνικές και ιστορικά απαράδεκτες, προσέφυγε στη Δικαιοσύνη ζητώντας τη διάλυση του συλλόγου.
Σε ανάρτησή του, ο πρόεδρος του Πόντου Θρυλορίου, Μιχάλης Κακουλίδης, έκανε λόγο για οριστική δικαίωση, σημειώνοντας:
«Οριστικά και αμετάκλητα διαλύεται ο σύλλογος φιλάθλων ΦΕΝΕΡΜΠΑΧΤΣΕ ΣΤΗΝ ΔΥΤΙΚΗ ΘΡΑΚΗ. Η χθεσινή απόφαση του Εφετείου και το σκεπτικό της ξεκάθαρη. Δεν υπάρχει ορολογία και τοπωνυμία Δυτική Θράκη στην Ελλάδα. Οι προσπάθειες του Τουρκικού προξενείου μπήκαν στον τάφο του».
Στην ίδια ανάρτηση υπογραμμίζεται ότι πρόκειται για προσωπική δικαίωση, αλλά και για δικαίωση της πρωτοβουλίας του Πόντου Θρυλορίου, ο οποίος, ως ποντιακό σωματείο, αντέδρασε στην αρχική απόφαση του Πρωτοδικείου που είχε εγκρίνει τη συγκεκριμένη ονομασία.
«Ήρθε η ώρα της αφύπνισης και της αντίδρασης απέναντι και στα υπόλοιπα προκλητικά σωματεία που χρησιμοποιούν αυτό το τοπωνύμιο ως αναφορά της τουρκικής προπαγάνδας», αναφέρεται ακόμη.
Η ανάρτηση κλείνει με τη φράση: «Ο ΠΟΝΤΟΣ ΖΕΙ».
Μήνυμα αφύπνισης από τη Θράκη
Η υπόθεση αυτή δείχνει ότι στη Θράκη οι μηχανισμοί αντίστασης κατά του τουρκικού παρακράτους που λειτουργεί μέσω εγκάθετων, πρακτόρων της Άγκυρας και δια μέσω του προξενείου στην Κομοτηνή, λειτουργούν μέσα από την κοινωνία. Το ζήτημα της τοπικής Φενέρμπαχτσε δεν πρόκειται μόνο για μια επωνυμία. Πρόκειται για το πώς επιχειρείται να περάσει, βήμα βήμα, μια ορολογία που δεν ανήκει στην ελληνική έννομη τάξη, αλλά στην τουρκική αναθεωρητική αφήγηση.
Η απόφαση του Εφετείου Θράκης στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα, ότι οι θεσμοί της Ελληνικής Δημοκρατίας δεν μπορούν να επιτρέπουν γκρίζες ζώνες σε ζητήματα που αφορούν την εθνική κυριαρχία, την κοινωνική ειρήνη και την ιστορική αλήθεια.
Για τον Πόντο Θρυλορίου, η δικαίωση αυτή έχει και ιδιαίτερο συμβολισμό. Ένα ποντιακό σωματείο της Ροδόπης στάθηκε απέναντι σε μια υπόθεση που θεωρήθηκε τμήμα της τουρκικής προπαγάνδας στη Θράκη και δικαιώθηκε.
Γιατί, η Θράκη είναι ελληνική.-
Ο Χρήστος Κωνσταντινίδης είναι δημοσιογράφος ποντιακής καταγωγής. Οι πρόγονοί του προέρχονται από το Κοιλάδι Τραπεζούντας, το Χαμσίκιοϊ Ματσούκας και τη Θεοδοσιούπολη (Ερζερούμ).
