Μαθαίνω πως η κυπριακή κυβέρνηση τελικά κρίνει οικονομικώς μη βιώσιμο το έργο «του 1,9 δισ. ευρώ που υπόσχεται να βγάλει την Κύπρο από την ενεργειακή απομόνωση», σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Χρύσας Λιάγγου στην «Καθημερινή». Οπως δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών της Κύπρου Μάκης Κεραυνός, «η συζήτηση γίνεται γιατί το έργο είναι πολύπλοκο, με οικονομική, τεχνική και γεωπολιτική πτυχή». Νομίζω ότι το ζουμί της υπόθεσης βρίσκεται ακριβώς στη γεωπολιτική πτυχή του έργου.
Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν θέλει να εμπλακεί σε μια περιπέτεια με την Τουρκία η οποία, urbi et orbi, έχει διαμηνύσει ότι τίποτε δεν πρόκειται να γίνει στην περιοχή χωρίς την έγκρισή της. Και για πολλούς λόγους δύναται να υποστηρίζει αυτήν την παρεμβατική της πολιτική και με την απειλή χρήσης βίας.
Αυτό είναι ένα γήπεδο στο οποίο η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί να παίξει μπάλα και η ελληνική πλευρά, εξ όσων αντιλαμβάνομαι, αντιμετωπίζει και αυτή παρόμοιες δυσκολίες. Δεν θέλω να εξαγάγω ένα γενικότερο συμπέρασμα από το επεισόδιο της Κάσου, όμως δεν μπορώ να το αγνοήσω.
Ως γνωστόν, η πόντιση του καλωδίου τυγχάνει και ευρωπαϊκής χρηματοδότησης, που προσεγγίζει τα 650 εκατομμύρια. Εδώ ο υπουργός Οικονομικών της Κύπρου, από τους πολεμίους του έργου, εύλογα διερωτάται: «Γιατί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που διαθέτει κονδύλια υπό αυστηρούς όρους και συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, έπειτα από τόσα χρόνια δεν διερωτάται γιατί δεν έγινε αυτό το έργο;».
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που συμμετέχει στο πρότζεκτ, δεν εγγυάται την ασφαλή υλοποίησή του σε σχέση με τις απειλές, λόγω και έργω, της Τουρκίας.
Ο υπουργός θα ήταν πολύ πιο διαφωτιστικός αν έδινε και την απάντηση στο ερώτημα που έθεσε, διότι προφανώς τη γνωρίζει. Ομως η θέση της Κομισιόν είναι διαφωτιστική: Ενώ διαβεβαιώνει πόσο σημαντικό είναι το έργο, όταν αναφέρεται στις αντιδράσεις της τουρκικής πλευράς, τονίζει ότι το ζήτημα έχει τεθεί από τον επίτροπο Ενέργειας προς τους Τούρκους ομολόγους του, καθώς «είναι σημαντικό να βρεθεί λύση».
Αυτή είναι η πολιτική ουσία του προβλήματος. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που συμμετέχει στο πρότζεκτ, δεν εγγυάται την ασφαλή υλοποίησή του σε σχέση με τις απειλές, λόγω και έργω, της Τουρκίας, αλλά λέει το γνωστό «βρείτε τα».
Τι να βρούμε με τους γείτονές μας; Αυτοί αμφισβητούν δικά μας κυριαρχικά δικαιώματα. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το αδιέξοδο τόσο της ελληνικής όσο και της κυπριακής πλευράς. Αδυνατούν να υποστηρίξουν, επί του πεδίου, αυτά που δικαιούνται βάσει του Διεθνούς Δικαίου, απέναντι σε ένα κράτος επιθετικό και αναθεωρητικό το οποίο πιστεύει ότι είναι ο δερβέναγας της περιοχής. Η επίκληση οικονομικών λόγων είναι απλώς φερετζές.
Να σημειώσω ότι το καλώδιο αφορά και τη Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ, δύο κράτη με τα οποία έχουμε μια στρατιωτική συνεργασία με αυξημένες απαιτήσεις. Ομως ο φίλος θα σε βοηθήσει μόνον αν διαπιστώσει ότι κι εσύ θέλεις και μπορείς να υπερασπιστείς τον εαυτό σου, έστω για ένα καλώδιο.
Το Pontosvoice.com (…τ’εμέτερον η λαλία) είναι μια ενημερωτική ιστοσελίδα που σκοπό έχει να ενημερώνει τον Ποντιακό κόσμο για όλα τα νέα που αφορούν τον Ποντιακό Ελληνισμό , δράσεις, εκδηλώσεις, ιστορικά ευρήματα, απόψεις. Είμαστε μια ανοιχτή ομάδα και είμαστε η φωνή όλων , μην διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μας για ότι σας απασχολεί στο info@pontosvoice.com
Σχόλια